"هر شب مثل همیشه بود... تا اون شب..."
دوست نداشتم چراغ رو خاموش کنم. همیشه همینطور بود. پنجره باز بود و پردهها توی باد میلرزیدن. نور ماه تیکههای کثیفی رو روی دیوار نشون میداد. انگار نقاشِ پیریه که داره از روی یادداشتهاش یه طرحِ گنگ رو میکشه.
صداها توی تاریکی فرق میکنن. مگه نه؟ یه جوری له میشن، کش میان... مثل وقتی که توی فاضلاب چیزی میافته. آدم واسه یه لحظه فکر میکنه کسی زندهگی میکنه اون پایین.
اون شب صدای پایی شنیدم که میومد طرف اتاقم. قدمها سنگین بودن... انگار یه آدم نیست، یه چیز دیگهاس. میدونستم نباید چشمهام رو باز کنم. میدونستم اگه باز کنم چه چیزی میبینم. اصلا میدونید تاریکی بوی خاصی داره؟ بوی فلزِ کهنه... بوی موی خیس... بوی چیزی که میتونه صبر کنه.

تحقیقات نشون میده ترس از تاریکی فقط برای کودکان نیست. از هر ۱۰ بزرگسال، ۳ نفر هنوز در تاریکی مطلق احساس ناامنی میکنند. ۲۵٪ افراد گزارش دادهاند در تاریکی صداهایی میشنوند که وجود خارجی ندارند. در بیمارستانهای روانی، تاریکی عامل تشدید ۴۰٪ از حملات اضطرابی است. اما جالبترین آمار این است: ۸۷٪ قتلها در شب اتفاق میافتد. این را نگهبانان شب میدانند. پرستاران شیفت شب میدانند. و آنهایی که تا صبح بیدار میمانند... آنها بهتر از همه میدانند که :
"تاریکی فقط نبود نور نیست. تاریکی حضور چیزی دیگر است."

تاریکی، این پدیدهی عجیب و غریب، همواره به عنوان نماد جهل و عدم دانش در ذهن انسانها جایگاه ویژهای داشته است. در فلسفه، تاریکی به عنوان مفهومی عمیق و چندلایه مطرح میشود. این پدیده نه تنها به معنای عدم نور، بلکه به معنای عدم فهم و آگاهی نیز تعبیر میشود.
در تفکر شرق، تاریکی معمولاً به عنوان یک دشمن قدیمی شناخته میشود؛ جایی که ناشناختهها و خطرات پنهان در آن نهفتهاند. در این نگاه، تاریکی به عنوان موانعی بر سر راه آگاهی انسانی محسوب میشود. اما آیا این تنها یک روایت است؟ آیا تاریکی میتواند دوستی ناشناخته باشد که در دل خود رازهایی نهفته دارد؟
در تفکر غرب، تاریکی بیشتر به عنوان یک چالش مطرح میشود. در این نگاه، تاریکی فرصتی برای کشف و درک عمیقتر از خود و جهان است. این نگاه به ما یادآوری میکند که تاریکی میتواند محل تلاقی آگاهی و جهل باشد؛ جایی که ما میتوانیم با سوالات چالشبرانگیز مواجه شویم و به دنبال پاسخهای عمیقتر برویم.
در نهایت، تاریکی به عنوان یک آینه عمل میکند؛ آینهای که ما را به خودمان نزدیکتر میکند و ما را به تفکر در مورد حقیقتهای پنهان و ناشناخته دعوت میکند. آیا میتوانیم با این تاریکی دوستی کنیم و از آن به عنوان فرصتی برای رشد استفاده کنیم؟
✨است.استچیزی که منتظر است تا چراغها خاموش شوند...