من مدرسه را زمانی شروع کردم که جهل به تمام معنی در سرزمین من حاکم بود و انسانیت جایش را، به ظلم و و وحشت داده بود استبداد حاکم بود و تاریک اندیشی قاضی زمان.
هر روز در کلاس ما یکی به جرم درس نخواندن شکنجه میشد. و آه چه شکنجه و مجازاتی که انسان به حیوان روا نمیداشت چه رسد به انسان همنوع اش.
لباس مدرسه لباس عام مردم بود، پوشیدن دستار(لُنگی) اساسیترین رکن این لباس بود و در شکنجههای مدرسه از همان دستار با بستن پاهای دانشآموز استفاده میکردن و با چوب درختهای تازه و از قبل تهیه شده شروع به تنبیه و زدن دانشآموز می کردن.
ادامه داره.....
