پارت ۱
من آرامم هستم ، اسم من آرام هست اما مدت هاست که اضطراب مثل خور دار مغر من رو می خور ، اضطراب زندگی در شلوغی بی صدا ، امروز دوباره وارد مدرسه میشم مدرسه ای که برای بقیه پر صدا اما برای من بی صدا ترین مکان است .
بعد از اتمام مدرسه وارد خیابان شدم باز هم فقط من مانده ام و این خیابان بی صدا ، این همه راه تا خانه چرا میروم ؟ وقتی در خانه هیچکس منتظر من نیست
از خیابان رد می شدم که چشمانم مات تماشای پسری شد که با دختر بچه ای بازی می کرد کاش من جای آن دختر بچه بودم !