چامک _ ۱
اینک در جهان،
صلح چون پروانه ای،
دنبال می کند،
حلقه ی گل بر روی تابوت انسان را .
چامک _ ۲
در جنگل شعر،
پروانه ی فکر،
بال زنان دور می شود،
از لحظه ی کمین روباه،
و شکار کبوتر خونین بال صلح...
چامک _ ۳
وه، صلح قرینه ی لب های توست
یک انار ترک برداشته ی خونی،
بر بلندترین شاخه ی درخت استبداد،
که چیدنش محال است...
مهدی بابایی ( سوشیانت )
