صدای قل قل چای تو قوری چقدر قشنگ بود و به گوشم می رسید. نگاهم به لباس‌شویی بود که داشت با تمام قدرت لباس هارو تاب میداد که خشک بشن..نگاهی به تایمرش انداختم ۵دقیقه دیگه مونده بود لباس‌شویی سرعتش کم شد و روی بخارشو رفت ..و یهو کلی بخار رنگارنگ به لباس ها زد..اینقدر محو تماشاي لباس‌شویی بودم که کلا چایی یادم رفته بود بلند شدم و گاز رو خاموش کردم و لیوان خوشگلمو و قندون رو توی سینی گذاشتم و بردم توی تراس گذاشتم .اومدم از توی کمد قالیچه ی قرمز کوچولو رو برداشتم و توی حیاط پهن کردم و سینی رو روش گذاشتم .سبد لباس رو برداشتم و لباسهارو از لباس‌شویی در آوردم و پهن کردم روی بند،آخه چرا من اینقدر عاشق نشستن و نگاه کردن به لباس‌شویی و پهن کردن لباسم ،چای رو توی لیوان ریختم و آروم آروم به بخارش زل زدم و محو تماشای لباسها و آفتابی که بهشون می‌تابید شدم،شاید بخاطر این عاشق این صحنم که می‌بینیم پاک شدن کثیفی ها و زشتی هارو..
