ویرگول
ورودثبت نام
S.amirhossien
S.amirhossienامیرحسین هستم،دوستدار نوشتن،دانشجوی حقوق و دیگر هیچ
S.amirhossien
S.amirhossien
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

نقش جامعه در بروز جرم

تا دلی آتش نگیرد حرف جانسوزی نگوید

حال ما خواهی اگر از گفته ی ما جستجو کن

جامعه،فرایندی پیچیده دارد.پر از تزاحم ها و تصاد ها است...

جالب است!!

هم خودش گرگ بار می آورد و هم خودش با ابزار مجازات گرگ به بار اورده را ملامت می کند. هم اکنون موقع نوشتن این مطلب حرف های استادم پادکست وار در ذهنم دوره می شود،اینکه استاد چه فرمود بماند...

در زمینه ی مجازات باید ریشه ایی نگاه کرد که علت مجرم شدن مجرم چیست؟ اگر این سوال توانستیم پاسخگو باشیم قطعاً جامعه بری از جرم داریم.

به داستانی که خدمتتان تعریف می کنم دقت کنید...

بچه ایی بودم تقریباً هفت یا هشت ساله با همان شیرینی کودکی و جست و گریز هایش.

آن مرد غریبه مثل هر روز سلام کرد من نیز از سرویس مدرسه پیاده شده و جواب سلامش را دادم و این ماجرا ادامه میدا میکرد...از بس سلام گرمی می کرد دیگر حوابش را با سلام‌عمو می دادم و خب از طرفی با پدرم نیز دوست بود و به همین دو دلیل در ذهن کودکم به او اطمینان داشتم،روزها گذشت و عمو مهربان بود و صمیمی...

روزی از روزها که پدر و مادرم سرکار بودند با سرویس به سمت خانه آمدم ولی از سرویس که پیاده شدم هرچه زنگ زدم کسی خانه نبود.عمو آمد و گفت تا وقتی پدر و مادرت نیامده اند بیا تا باهم برویم و یک یستنی بخوریم، دست در دست عمو دادم و بستنی برایم خرید. غرق بستنی خوردن بودم که ناگهان خود را در بن بستی دیدم...

عمو جلو آمد...

اما دیگر آن عموی مهربان با چهره ایی صمیمی نبود،بستنی که باید گرمای ساعت ۲ ظهر و خستگی مدرسه را جبران کند تبدیل شد به زهر... داشتم میگفتم عمو جنس نگاهش تغییر‌کرد ناگهان‌نگاه صمیمانه اش رنگ شهوت پیدا کرد،رنگ میل جنسی...بگذریم،دیگر او را ندیدم؛اما همیشه احساسش می کردم،همیشه از او میترسیدم،گریه همدمم شده بود و ترس هم بالینم به حدی که با ترس حمام می رفتم.

به خانواده ام حرفی نزدم و هیچگاه از آن مرد صحبتی نکردم،من خیلی در جامعه می ترسیدم و حتی خوردن بدنی به بدنم مرا می ترساند.او رفته بود اما بخش زیادی از مرا با خودش برده بود.

خانواده ام بدتر از همه مدام با من بخاطر افت تحصیلی دعوا می‌کردند و من هر روز سرخورده تر از دیروز میشدم.

کم‌کم بغض در گلویم جتیش را به سیاهی قلبم داد و تبدیل شد به نفرت،نفرتی که هیولایم کرد.

درس را رها کردم و از خانه برای همیشه بیرون زدم و تبدیل شدم به یک فاجعه ی انسانی.از خانه به قصدی بیرون زدم که دیگر از هیچگاه نترسم.تعرض جنسی در کودکی عقده ایی در جوانی و بزرگسالی شد.من نیز از تیکه و متلک شروع کرده و کار خود را با تجاوز های مکرر به دختران و بچه ها خاتمه دادم.

داستان ذکر شده بسیار تلخ و ناگوار بود بازشناسی مسئولین این اتفاق به عهده ی خودتان و حق دادن یا ندادن را به عهده ی دادگاه عقل خویش بگذارید.

هم اکنون حرف های استاد جامعه شناسی حقوق جزایم در ذهنم تکرار میشد که میگفت در قانونگذاری و مجازات،چشم هارا باید شست و جور دیگر باید دید...

سپاس از عنایتتان

S.a_h.m

۲
۱
S.amirhossien
S.amirhossien
امیرحسین هستم،دوستدار نوشتن،دانشجوی حقوق و دیگر هیچ
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید