شعر گونه۱

سالهای دهه ی شصت من با شعرای مولانا زندگی میکردم،نمیدونم شاید بدنبال "خط سوم" بودم و در آن حال وهواشعر گونه هایی نوشتم که گاهی مصرعی یا بیتی به تلمیح یا تضمین ازو وام گرفتم،این یکی ازون شعر گونه هاییست که نوشتم با خوانش خودم،تقدیم به دوستان

( شمس تبریزی می گوید "آن خطاط،سه گونه خط نوشتی:

_یکی را او خواندی لاغیر!

_یکی را،هم او خواندی،هم غیر!

_یکی،نه او خواندی،نه غیر او!

آن" خط سوم" منم!)

این یکی از آن شعر گونه هاست

ای طبیبان، درد را درمان کنید

پای اندر ره نهیدو خانه را ویران کنید

ای رفیقان،اندر این ویرانه دل

دل به دریا برزنیدو سینه را جولان کنید

"سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی"

ساقیان این زخم و درد و سینه را مستان کنید

صد سبو می را به باغستان برید

مست را اندر میان قربان کنید

هر چه گل در جای جای باغ خفت

بر کنیدو بر تنش مهمان کنید

خود به بربط برزنید ومست را اندر سماع

خواجه را زین عاشقی حیران کنید

زان سپس رطل گران را پر ز می

بر نیوشانیدش و جان و دلش پرّان کنید

شکوفه هوشمندی

پاییز هزار و سیصد و شصت و هفت