امشب با ترنم باران
ریختم بر سر سبزه زاران
عجب سبز گشته کوهساران
در آن دور دستها محبوبم
ساکن و آرام
در میان خاک خفته است
چه وجاهتی !
گویا ندارد هیچ حکایتی
اما من لبریز از افتخار نگاه تفهیمم
می دانستم سبزه ها از عشق رویش داشته اند
سکوت بینهایت
آنجا روایت فریاد عشق است
بر پهنه ی هر جایش
احسان معتمدی _ 1371 قصر شیرین
