دخترک خسته از تصمیم های پی در پی و نافرجام روی پشت بام نشته بود و به خیابان شلوغ نگاه میکرد. خیابان پر از ادم هایی بود که هر یک آرزو ها و اهداف مختلفی داشتند.
او که دیگر امیدی برای رسیدن به خواسته هایش نداشت افسرده و غمگین شده بود.دخترک میدانست که تمام آرزوهایش را خودش با تلاش نکردن به خاطر ترسیدن از شکست به باد داده و از همه فرصت های پیشین استفاده نکرده است و اکنون زمان خیلی کمی برای رسیدن به هدفش دارد.او امکانات و توانایی کافی برای رسیدن به اهدافش را داشت؛ ولی با تصور ناکافی بودن آنها به اهدافش پشت پا زده بود. او ساعت ها فکر کرد.به این نتیجه رسید که یا باید آرزویش را فراموش کند یا اینکه دوباره از اول شروع کند.او راه دوم را برگزید.از اول شروع کردن ساده نبود؛ولی چاره دیگری نداشت.او نمی خواست با حسرت زندگی کند. پس یک بار دیگر بلند شد و با خود گفت دوباره تلاش میکنم.
دخترک سر تصمیمش ماند.او فرصت باقی مانده را همچون طلا با ارزش میدانست و ذره ای از آن را هدر نمیداد.او دیگر مانند قبل نبود.سرحال و امیدوار به پیش می رفت و به شکست فکر نمیکرد.سر انجام به خواسته اش رسید او همیشه به خود افتخار میکرد.او فهمید که با تلاش می تواند به هر چیزی که میخواهد برسد و نباید از شکست بترسد .
شما چطور؟ آیا تا به حال شده که به خاطر ترس از شکست از تلاش کردن دست بکشید؟باید بدانید که این راهش نیست و باید در مسیرتان حرکت کنید.اگر شروع کنید امکانات لازم را در مسیر میابید ولی اگر کنار بکشید به هیچ چیز نمیرسید. رسیدن به اهداف و آرزو ها = اراده
