💔💔

قصه از آنجا شروع شد که شدم محو نگاهش

زلزله ای در دلم افتاد که شدم آواره ی صدایش

گم شدم در پیچ و خم موهایش

پیدا شدم در خط خنده دلربایش

سرخی لبانش جام شراب را سرخگون میکند

من را مست تر از مستان عالم میکند

عاشقی را از پروانه آموختم که شد ذوب در آتش عشقش

آری..

سوختم و خاکسترم بر باد رفت چرا که

عشق خانمان سوز است

سکوتش مخفیگاه غمش است

ای جهان با ما مدارا کن

صبر کن که جامانده ام از ساعت عاشقی

روح مرا برگردان

قلب مرا تعمیر کن

دستم را محکم تر بگیر

تا فراموش کنم خویش را

تا پیدا کنم خود واقعی ام را

تا اسوده تر کنم زندگی را