* خوشا آنان که دایم در نمازند *
✍ حسین طالبی، دانشجوی ورودی ١۴٠١ معارف اسلامی و علوم سیاسی
جناب بابا طاهر عریان بیتی دارد تحت عنوان:
خوشا آنان که دایم در نمازند
بهشت جاودان بازارشان بی
حال یعنی چه مگر میشود انسان همیشه در حال نماز خواندن باشد، به راستی که چگونه انسان میتواند همیشه نماز بخواند و مگر فرشته است که این عمل را به جا آورد.
چرا بابا طاهر رشک میورزد به چنین افرادی، اصلا پیوسته در حال نماز بودن و کاری نکردن،مگر هنر است!
در حالی که اگر کمی با دقت به بیت بنگریم برایمان هویدا میشود که منظور از نماز در این مصراع، چیز دیگریست.
بله، اینجا مقصود آن عبادت و حالت درونی و معنوی و عشق بازی با خداست و همان غرق شدن در نور واحد است.
یکی از آن مکان ها و طریق هایی که این مهم برای انسان حاصل میشود، اربعین است، بله پیاده روی اربعین.
اینجا قدم که برمی داری، ثواب یک حج و عمره است،
میخوابی، عرق می ریزی، نگاه میکنی، میشنوی، حرف میزنی، می نشینی، راه میروی و حتی غذا میخوری عبادت است.
اینجا بوسیدن کتیبه و ها درب ها و دیوار ها و هرچه که از متعلقات معشوق است، حکم عبادت را دارد.
البته شرطش این است که محب هر کاری که میکند برای خوشحالی و رضایت محبوبش باشد.
اینجاست که انسان باید زیرک باشد و مثل جابر که قدم هایش را کوتاه برمیداشت، زیرکانه عمل میکند و قدر تک تک ثانیه ها و لحظات را بداند.
اینجاست که انسان به جای اینکه غرق در زیارت و معنویت و امام باشد، به جایش به فکر خوب افتادن سلفی اش نیست، با موبایلش بازی نمیکند و زیرکانه عمل می کند.