قصهی «ماهی رنگینکمان و دوستی تازهاش»
روزی روزگاری، توی دریاچهای آرام، ماهی کوچکی زندگی میکرد که بالههایش مثل رنگینکمان برق میزد. همهی حیوانات دریاچه او را دوست داشتند، چون همیشه خوشحال بود و میخندید.
یک روز، ماهی رنگینکمان کنار نیهای سبز شنا میکرد که صدایی شنید. صدای گریه بود. جلوتر رفت و دید یک قورباغهی کوچک روی برگی نشسته و اشک میریزد.
ماهی پرسید: «چرا گریه میکنی، دوست قورباغه؟»
قورباغه گفت: «من تازه به این دریاچه آمدهام و هیچ دوستی ندارم. همه با هم بازی میکنند، اما من تنها ماندهام.»
ماهی لبخند زد و گفت: «اشتباه میکنی! حالا من دوستت هستم. بیا با هم بازی کنیم.»
آنها با هم در آب پاشیدند، قایمباشک بازی کردند و حتی برای لاکپشت پیر قصه گفتند. کمکم حیوانات دیگر هم آمدند و دیدند که قورباغه مهربان و خندهروست.
از آن روز به بعد، ماهی رنگینکمان و قورباغه کوچک بهترین دوستان دنیا شدند. و دریاچهی آرام، پر از صدای خنده و شادی شد.
---