سلام
برداشت شما از این متن چیه؟ لطفا کمک کنید و توضیح بدید تا متن رو بهتر درک کنم.
با تشکر فراوان
هر بار که صحبت از «علوم داده» و «یادگیری ماشین» و «هوش مصنوعی» و امثال آن برای خلق مزیت رقابتی در کسب و کار میشود، یک نکته را نباید فراموش کنیم: خیلی از این مزیتها در سطح کل صنعت ماهیت «جمع صفر» دارند. این نکتهای است که من تقریبا هر بار در جایی چنین موضوعی را ارائه میکنم یا شنونده هستم تاکید میکنم و خب طبعا بسیار هم بحثبرانگیز میشود. به طور خاص کسانی که از زاویه فنی یا مدیریتی سطح یک شرکت به موضوع نگاه میکنند، گاه فراموش میکنند که این «اسلحه» جدیدی که آنرا به عنوان کلید موفقیت طرح میکنند، فقط در اختیار کارفرمای آنان نیست و بقیه شرکتهای صنعت هم مجهز به آن هستند. در نتیجه محتمل است که در سطح کلان و تعادلی ما با مساله «مسابقه تسلیحاتی با جمع صفر» مواجه باشیم.
در زندگی واقعی نزدیکترین مثالی از «مسابقه تسلیحاتی با جمع صفر» که به ذهن هر کس میرسد ماجرای استخدام وکلا (خصوصا در مسایلی مثل طلاق) است. اگر فیلم جدید و دیدنی «داستان ازدواج» را دیده باشید، این ماجرا را آنجا به وضوح میبینید: زوجی برای طلاق کمابیش توافق دارند و خودشان میتوانند قرارداد طلاق را به سرانجام برسانند. ولی یکی از طرفین وسوسه میشود که وکیل قوی و گرانی بگیرد (ورود به مسابقه تسلیحاتی). طرف مقابل هم مجبور میشود همین کار را بکند. دست آخر به همان توافقی میرسند که احتمالا خودشان اول کار میرسیدند ولی مجبور میشوند زندگیشان را بفروشند و خرج دستمزد دو وکیل زبردست و گران قیمت کنند. از دید اقتصادی حضور وکلا منجر به خلق هیچ مازاد جدیدی نشد (بازی جمع صفر) ولی یک بازتوزیع (ناکارا و اصطکاکدار) از زوج به وکلا اتفاق افتاد.
خیلی از راهحلهای مبتنی بر «هوش تجاری» و «استراتژی دادهمحور» و نیز «مهارت تحلیلگری مالی» از همین جنس است، برای یک شرکت به صورت محلی و کوتاهبینانه مزیت خلق میکند ولی نتیجه کلی بازی بین شرکتها را تغییر نمیدهد. مطمئنم خود خوانندگان میتوانند موضوع را بسط بدهند.
حالا این مقاله که چند سال پیش در Journal of Finance چاپ شده است موضوع را یک قدم جلوتر میبرد و میگوید که رقابت تسلیحاتی بین موسسات مالی (از طریق استخدام نیروی انسانی زبده و من اضافه میکنم بهکارگیری فناوریهای جدید) نه تنها این ماهیت را دارد بلکه ممکن است در زمان های بد حتی منجر به از بین بردن «نقدینگی بازار» شود. چرا؟
چون وقتی موسسات مالی در یک رقابت تسلیحاتی (ولی بدون نتیجه) مرتب بر پیچیدگی تحلیل خود میافزایند، احتمال «اطلاعات نامتقارن» و «کژگزینی» را در ذهن طرف مقابل خود تقویت میکنند. یعنی هر کسی که با آنها وارد معامله میشود میداند که موسسه مالی بیشتر از آنها در مورد ارزش واقعی دارایی میداند. در زمانهای معمول این عدم تقارن زیاد نیست ولی در زمانهای بد (مثل بحران مالی) که ارزش ذاتی محصولات پیچیده مبهم میشود، درجه عدم تقارن اطلاعاتی بین فروشنده و خریدار بزرگ میشود و به همین دلیل افراد از فروش دارایی خود خودداری میکنند (چون میدانند که ضرر خواهند کرد). خلاصه اینکه تمرکز تخصص در بین موسسات مالی خودش میتواند عاملی برای تشدید بحران مالی باشد.
برگفته از کانال تلگرامی یک لیوان چای داغ
https://t.me/hamedghoddusi