تاب خوردیم,
پیچ خوردیم,
...
ما را تاباندی,
ما را پیچاندی,
ما را بردی و آوردی,
وما را آوردی و بردی تا بچرخیم، تا بگردیم
و گردشمان را بر حول محور حقانیت ات به نظاره نشستی،
آنقدر تاباندی تا در جای درست قرار بگیریم,
آنقدر پیچیدیم و پیچیدیم تا در مدار صحیح قرار بگیریم،
محوری نیکو،
خطی فرضی در عالم بیکران که محورش حول حقانیت توست.
می گردد و می تابد و می تاباند و پیش می رود و پیش می برد همه چیز را،
ما را، دل را، وجود را، هستی را.
خدایا چگونه شکرگزار تو نباشیم، بابت پیچش هایت که به عمد است و به قصد؛
به قصد رشد، به قصد ارتقا، به قصد بالابردن،
به قصد دورکردن از عالم خاکی؛
به قصد فاصله گیری از مدار نیستی ها، ناامیدی ها.
از همه دورمان کردی و به خودت نزدیکتر و نزدیکتر از هر نزدیکی.
در مدار گردشت راه دادی و ما را رهنمون کردی.
خداوندا یارمان باش و یاری مان کن، هدایت مان کن و هدایتگرما باش، کمک کن.
مرا از جولان بر " منیّتهای " خود دورم نمودی,
و مدار گردش را تغییر دادی به سمت مدار خودت؛
خودت را کردی محور گردشها، چه محوری بهتر از این
و همه دنیا شد تو، شد محورِ تو، گردش به دورِ تو.
تو پیش از این بارها گردشها را نشانم داده بودی و من غافل بودم از آن .
حرکت سیارگانت به دور خورشید،
گردش منظومه شمسی در کهکشان راه شیری،
چرخش مخلوقاتت به دور بیتالمقدس (قبله اول مسلمانان)،
طواف به دور خانه کعبه؛
تو تماماً اینها را بر من نمودی تا من را به این مهم رهنمون کند که گردش " گردش توست" و محور هم " محور تو"...
تو خیلی پیش از اینها این چرخش را به ما گوشزد کردی،
آن سان که بشر دریافت که محوریت و حرکت حلقه وار در ذات ماده و اتم موجود است و الکترونها را بر محور هسته در چرخش با ابزارِ ساخته ی دست بشریت(میکروسکوپ) را به ما نشان دادی و این قانون در گردش ماه به دور زمین و حتی زمین به دور هسته خود که در مرکزیت آن بود دیده میشد ,
در هسته تمام این نمونه ها جاذبه را یافتیم و یافتیم که این دَوَران در نتیجه نیروی جاذبه شیئ ای است که در مرکزیت محور قرار گرفته که همه را ناخودآگاه به سمت خود میکشد و به حرکت وامی دارد.
چه عظمتی است و چه قدرتی و چه خلقتی نیکو و چه خوبست که محوریت گردشمان را به دور خود (تو) قراردادی ؛
تو شدی محورِ گردش عالم و منبع جاذبه عالمیان ؛
تو این قانونِ محوریت و دَوَران را بارها و بارها در پدیده های رنگارنگ جهان و عالم به تصویر کشیدی تا ما را رهنمون به سفر چرخشِ حولِ محورِ ربانیتِ خودت سوق دهی,
در نهایت ما را از جزء به کل هدایت کند و اینست آن یگانه محوریت گردش.
و باز ما را به این نکته رهنمون کردی که هر شیئ ای در عالم ماده و بعضاً عالم معنا در حرکت است، حرکت به سوی کمال دارد و این میل به کمال و جاودانگی سکون را نکوهش میکند ؛
ما را برآن می دارد که ما نیز سکون و توقف را منفی بدانیم ,
و بدانیم که تمام اجزاءِ آفرینش جهان هستی در تکاپو هستند و از سکون خبری نیست و اگر هر کدامشان حتی کسری از ثانیه ساکن بمانند، همچون آبی خواهند بود که در رکود می ماند و فاسد می شود و غیرقابل شرب و بلااستفاده خواهدبود، شفافیتش رفته رفته کم می شود و کدر می شود.
الهی از تو خواهانم برای اهالی دنیا حرکتی نیکو، در جهتی نیکوتر که آن نیکویی نه به معنای نیکوییِ مدِّنظر ذهن کوچک ما است، که آن نوع زیبایی را که موردپسند تو می باشد، برایمان مقدر بفرما.
الهی که تحرُّکاتِ مادی، معنوی، روحی و تمام تکاپوهایی که از ما صادر میشود و افعال ما را خلق می کند تماماً رنگ و بوی الهی داشته باشد.
الهی باشــــــــــــــد که باشد.