الهی به امید تو، تویی که بهتر از تویی نیست.
ای آرام کننده دلهایی که آرامش را باید سهم خود قرار دهند چرا که تو در درون آنها خانه داری,
ای یاریگر انسانهایی که ذهنهای مشوشی دارند,
ای یاریگر دستهایی که تمام تلاششان در جهت بهبود دنیای خود و اطرافیانشان است و از هیچ کوششی و یاری ای دریغ نمی کنند,
ای آرام کننده ذهنهای شلوغ.
ای بهترین مسخ کننده هستی که وقتی تو در دلها و قلبها و ذهنها نشسته باشی هیچ کش را یارای مقابله با دلی که خانه ی توست و تو سکان دار آن هستی نیست.
ای بخشاینده ی بخشایشگری که بخشش کمترین موهبت و لطف تو به آن بنده ای است که سکان دنیایش و دینش را به ناخدایی که تو هستی داده است.
ای پیش برنده دلی که تو خدایش هستی و جز تویی در درونش جایی ندارد,
و این تویی بهترینِ بهترین های دنیا، تو کسی هستی که بهترین بودن تعبیر بی مثالی از توست،
این" تو " خیلی پیش از اینها به سبب وجودِ تو با هستی نسبت پیدا کرده و " بود" شده است و معنای تو را می دهد و عطر دل انگیز محبتت را نوید دهنده است,
پس اینجاست که واژه " تو" قدر گرفته و عزت یافته است و بی تو هیچ عزتی معنای عزت واقعی را ندارد. و چون تو هستی,
پس همه " تو" ها پس از آن بودن " ات" هستی گرفته اند و می گیرند و فرصت و رخصت پیدا می کنند تا هستی پیدا کنند.
چون تو هستی و بودن برازنده توست و تویی که بودنی جز با تو معنای بودن را نخواهد داشت و عزت و معرفت نمی یابد.
ای آنکه اگر تمام خلق جهان از ازل تا ابد به یکباره در جایی گرد هم آیند به بزرگی تو نمی رسند و ای آن کسی که واژه " بزرگ" چون به تو نسبت داده شده است، معنای وسعت و عظمت را می دهد.
اگر بزرگی چون تو را به این نام خواندنی نمی بود پس هیچگاه معنای وسعت را نمی گرفت.
خدایا به حق خداوندی ات و به حق بزرگی ات و به حق " تو" بودنت که فقط این " تو" یکی است و دیگری و دیگران را می شود به یکباره در مکانی گرد هم آوریم این از این بابت است که چون از هر چیزی در خلق عالم چندین است و گاه به وفور وجود دارند.
اما این تویی آن یگانه ای که فقط برازنده ی ضمیر" تو" است، چون برازنده یگانه بودنی و این یگانگی ات دلیل بر برتری ات و اصل بودنت دارد و نه هیچ چیز دیگر.
ای آنکه بودن همیشه برازنده تو بوده و هست و هنوز هم تا ابد این تویی که مرجعیت برتری داری و جز تو هیچ جنبنده ای و خلقتی نیست که یگانه باشد,
تویی آن یگانه ی عالم و این تویی آن محوری که گردونه ی گردونت که ویژگی گردون گردیدن است و این گردون بودن محوری را می طلبد تا بر گرد آن بچرخد و چه اصلی اصلتر از تو، چه محوری اصل تر از محور تو و چه گردیدنی بهتر از گردیدن به دور تو.
چه زیباست گردشت زمانی که محور گردیدنت ها اصلش و نه فرعش تو باشی.
پس تو برتری داری بر هرگردیدن و به هر گردونه ای.
باید تو را محور قرار داد و دیگر گردیدنی ها به دور تو بگردند ای گرداننده هستی و عالم.
ای یگانه محور گردش، بگردان مرا به گرد خودت ای برترین جاذبه عالم.
بگردان مرا و دنیای مرا حول محور خودت . که نیست هیچ نقطه ی برتری جز تو و هر گردشی در مثال خود و در بعد خود به دور تو می گردد,
ای محور گردانندگی من و دنیای من ، چه عالم درونی و چه عالم بیرونی ام و هر آنچه به من منسوب می شود,
مرا و عالم مرا به گرد خودت گرداننده بگردان و قرار ده و منحرفم مساز ای بیرون کشاننده از انحراف و دورنگی ها
ای خدا.