معجزه ای در حال وقوع بود ,
بله درست متوجه شدین ,
معجزه ,
معجزه فقط این نیست که عصا مار شود ،
دریا بشکافد ,
یا هر چیز خارق العاده ی عجیب و غریبی برای ما اتفاق بیفتد .
نه نیاز نیست که پدیده خلق شده عجیب باشد ,
یا مثل عجایب هفتگانه باشد ,
همین قدر که موضوع پیشامد کرده ، وَرای موضوعات عادی و روزمره باشد و در دل همین دقایق و ساعات روز و همین زندگی عادی پیش بیاید که آدمی را شُکّه کند ,
و به گونه ای باشد که ذوق و اشتیاق حق تعالی را که در جهت پیشبرد من برای رسیدن به هدف مورد نظر یاآوری کند ، کفایت می کند.
آری معجزه همین است .
معجزه می تواند به موقع رسیدن اتوبوس ، قطار، مترو و رسیدن به مقصد در تایمی که " باید"... ، باشد,
یا وزش نسیمی خنک در یک ظهر گرم تابستان باشد ، آن هنگام که در مسیری که برحسب ضرورت حضور من را به پیاده رفتن ها در آن زمان و مکان خاص می طلبد .
یا شاید در برخورد و ملاقات با شخص و اشخاصی است که دیدار و ملاقات با آنها برای من مهیا شده و ضرورت دارد ,
گاهی شاید در حضور در موقعیت و مکانی است که در بُعدی متفاوت با مکانهای پیش از این که در آنها در رفت و آمد بودم و یا حضور یافته ام ، تفسیر شود.
و حضوری که تا پیش از این زمان و مکان استقرارم در آن شرایط از تخیّل و تطوّر دور بوده وهنوز هم دورمی نماید.
و در ادامه ی این حضور، چنان دنیایم را تغییر میدهد که این تغیّر گاهی به وسعت مکان و زمانی بی انتهاست وفقط اوست که از آن آگاه است و من از این درک عاجزم ؛
آن گونه که اگر لازم بود تجربه کسب شده از آن را کتبی و یا شفاهی برایم شرح دهند ، ساعات و بلکه سالهای زیادی از عُمرم را باید صرف آن می کردم که تا شاید... ؛
واما اکنون ، تحول حاصل از آن به حدی است که من را که تا به امروز آرام و با حالتی منفعلانه در آن گام برمیداشتم را بر آن میدارد که برای شروعی جدید به پا خیزم و کمر همت ببندم ,
به راه بیفتم و با اراده قوی مرا در مسیری قرار میدهد که مسیری دیگرگونه است,
ومرا در مسیر مدتی ثابت قدم پیش می برد ,
و باز معجزه ای دیگر خودنمایی می کند ,
و آن اینکه ناگهان به مانعی برخورد می کنم که مرا متوقف می کند ,
و اما از تلاش دست نمی کشم ,
واما باز مانع نیز قوی می شود و قوتم را می گیرد ,
و سعیم بیشتر می شود ,
و منتها باز مانع قوت گرفته و قویتر از قبل باز می گردد,
و آنقدر قوی شده است که راه بر من تماماً سد می شود ,
و راه بر من می بندد و نای رفتنم می رباید ,
و من می مانم و مانعی عظیم که پیش رویم قد علم کرده است ,
و اینبارهر چه تلاش میکنم و زجّه می زنم سودی نمی دهد ,
و راه برمن هموار نمی شود ,
مدتی می گذرد ,
و از تصمیمم باز نمی ایستم و دوباره تلاش می کنم ,
وباز مانع انرژی ام را می گیرد و سد راهم میشود ,
و باز می کوشم تا شاید راهی باز کنم و اما... .
مدتی بر این جِدال می گذرد.
من می بینم که دیگر آن آدم پیش از این نیستم و درمسیری که خیلی قبل ترها خودم را هلاکِ گذر از آن کرده بودم ، پاهایم مرا در پیمودن یاری نمی کنند.
مکث می کنم ودر خودم ، در خود درونی ام می نگرم ,
و می شنوم از درونم ندایی سر میدهد که ,
" این نه راه توست " و" این مسیر ، مسیر آزمون تو نیست " .
برنامه ای که برای تو چیده شده ، این نیست ؛
و نه اینکه راه تو نباشد ، که هست اما زمانش هنوز فرا نرسیده است ,
فعلا تا همین جای ماجرا تو را کفایت می کند و اما ادامه دادنش زمانی دیگر می طلبد ,
نتیجه گیری برای آن زمان مدتی زمان می بَرَد ,
و تو برای رسیدن به آن باید ابتدا آموزشهای لازم را ببینی ، بزرگتر شوی ، زمینه سازی کنی ، خود سازی کنی ، خودت را بهتر بشناسی ، اکنون کارهای مهم دیگری به نام تو سند خورده است و بر تو حلال تر و واجبتر و تو موظَّف بر انجام آنها هستی ,
اکنون موقتا مکث کن و جستجویت را در دنیای درونت بیشتر کن.
تواکنون در لحظه حال سر امتحانی نیستی که باید حضور داشته باشی ,
در جلسه ای از امتحانی حضور یافتی که شبه آزمون بوده ,
آزمون تو اکنون چیز دیگریست ,
شانه ات را از بار تکالیفت خالی نکن ,
و کوله ی وظایفت را به دیگری نسپارو آنها را با دیگری عوض نکن ,
که اگر آن کوله بار را به اشتباه برداری و یا با دیگری تعویض کنی ظلم کردی ، ظلمی عظیم و نابخشودنی . از حرکت باز ایست ، تامل کن ، بنشین ، خودت را در خود جستجو کن و نه در محیط پیرامون ,
این را دریاب که اکنون و این زمان کدام وظیفه جزِئی از مسئولیتهای توست که باید آنها را به انجام برسانی,
از قبول کارهایی که برای تو " باید " دارد طفره نرو ,
و این را بدان که در مسیر خودشناسی است که انسان بزرگ میشود و رشد می کند,
این رشد حلالت باشد و گوارای وجودت... .
و... .
و من معجزه را یافتم علاوه بر ,
آبی که به پای درختی برای رشد جاری می شود,
زنده شدن هزاران باره طبیعت بی جان ,
درخشش گرما بخش خورشید,
یافتمش در
در نگاه مهربان والدی مهربان به فرزندانش ,
در کلام دلنشین مربی دلسوز ,
در برخورد بزرگتری در مصاحبت با اطرافیانش ,
در مسیر نمایانده شده پیش رویم,
در گسیل راه حل گره های دنیایم در تک تک شان در مسیر رشدم ,
معجزه جاری است و زمان و مکان هم نمی شناسد و
و "تویی" که در تمامشان ساری و جاری هستی و هر بار از جهت و دریچه ای خود را به من می نمایانی و مرا متوجه می کنی و راه به من می نمایانی و یا راه برام می سازی ,
و این معجزه ی "معجزه " است و تو تنها عامل " معجزه" .
http://bhelping2020.com