اینبار هم بنده ات جایی بهتر از درگاه تو ندید,
و به سمت تو دوید ،
سراسیمه و شاید کمی آشفته، شاید.
آشفتگی های ذهنی اش را برای رفو آورده و صندوقچه ذهنش را آورده است تا صفایی به آن بدهی,
آن را بگیر و تکانی بده,
با محبت وعطوفت خودت رنگ و جلایی به آن بدهی و بعد از صیقل کاری و مرتب کردن ها و تعمیرات لازم یا مرمت، آن را به بنده ات صیقلی و پاک و پاکیزه برگردانی,
که این ذهن عجیب به تکاندن و مرتب کردن احتیاج دارد.
به آن صفایی بده,
درز و دورزَش را بگیر,
بَر و رویش را جلا بده,
فضای درونش را با عطر محبت خودت آغشته کن؛ پرکن و صفایی بده.
" خدایا کمک کن و دوباره روشنایی و صفا را در درونمان ، ذهنمان، روانمان گسیل کن."
اسب سرکش درونیات را به بندگی خودت رام کن.
راه درست بندگی کردن را به او یاد بده,
یاد بده که چطور می تواند تو را بندگی کند,
چگونه می تواند به تو نزدیک تر شود و با تو حس و حال بهتری را تجربه کند,
یاریش کن و یارش باش,
او خود می داند که جز تو یاری نیست برای او و نه تنها برای او که برای هیچ احدی یاری بهتر از تو نمی تواند باشد.
خدایا او تمام دنیا و دینش و هستی اش را تماماً به تو می سپارد تا تو با درایت و تدبیری که داری به آنها نظم بدهی و مرتبشان کنی و شسته و رُفته و رفوکشیده به او بازگردانی,
هیچ شکی نیست که تو بهترین مرتب کنندگانی و بهترین نظم دهندگانِ عام؛
پس دنیا و دین و هستی و درونش را با توجه به شرایطی که دارد و باید نظم بده.
ای بزرگترین ترتیب دهندگان وقایع عالم، ترتیبی بده که روال کارها از دستش نرود و نظمی که به واسطه وجود تو در دنیا جاریست در ایجاد وقایع برای او و دیگرانِ در اطرافش را او به خاطر ندانم کاری هایش برهم نزند.
نه او و نه دیگران مخلِّ این نظم نباشند، که هر که مخل این نظم باشد هم به خود و هم به دیگران ظلم کرده است و این ظلمی است نابخشودنی,
چرا که بهترین غنیمت دنیای هر انسان را که عمر اوست را با سخره به بازی می گیرد.
ای پناه بی پناهان عالم.
ای بزرگ و ای عظیم و ای بزرگوار که بزرگواری جز تو نیست.
خدایا او خود را به تو می سپارد و دم دنیایش را با تو سر می کند، او آرزویش اینست.
نفسش را به نام تو در بازی چرخ و فلک عالم در دم و بازدم با اراده ی تو به گردش در میاورد.
ای گرداننده ی دم و بازدم.
ای روح زندگی در جسم طبیعت که این جسم طبیعت که در ظاهر در قالب ماده و جماد است به ظاهر به قوت توست که به حرکت در می آید و از چوب درخت که زنده است و نفس می کشد و به میز و تخت و... مبدل می گردد و باز زنده است و زندگی را در قالبی مدرن نوید میدهد.
که نوید درخت سایه و برگ و بنه و میوه است و بعد از تبدیل شدن به میز و تخت و... در قالبی امروزی خورو خواب و استراحت را نوید دهنده است,
در قالب میکروسکوپی و آزمایشگاهی و الکترونی کهکشان های کوچکی را می بینی که در آن مرکز این کهکشان گرداگرد آن در گردش هستند و لحظه ای از حرکت باز نمی ایستند,
نمودی از اقتدار و قوت خداوندگار عالم است آن هم در قالب میکرونی و کوچکتر از دید با چشم غیرمسلح. این است آن عظمتی از جایگاه کهکشانی کهکشان راه شیری و... گرفته تا عالم الکترونی ماده برقرار است و همه در ید قدرت عالم تاب اوست.
