«برای درک ریاکت فایبر، بهتر است اول ببینیم که ریاکت قدیم (
Stack) چه مشکلی داشت. قبلاً وقتی وضعیت یک کامپوننت تغییر میکرد، ریاکت یک کارخانه بود که تمام مراحل ساخت را یکجا و پشت سر هم انجام میداد. یعنی میگفت: «برو، همه جا را بگرد، هر تغییری هست را محاسبه کن، بلافاصله در DOM واقعی اعمال کن و تمام!» اگر این محاسبات طول میکشید، مرورگر یخ میزد و کاربر کلیک کردن یا تایپ کردن را احساس نمیکرد.اما فایبر، معماری جدید ریاکت، این کارخانه را به یک تیم مدیریت پروژه تبدیل کرد. در اینجا، کار به واحدهای کوچکتری به نام «یونیتهای کاری» یا
Fiber nodesتقسیم میشود. به جای اینکه یکباره همه کارها را انجام دهد، فایبر این کارها را اولویتبندی میکند.مهمترین نکته این است که فایبر دو فاز مجزا دارد:
فاز Render (هماهنگی): در این مرحله، ریاکت یک «درخت مجازی» از تغییرات میسازد و محاسبه میکند که چه چیزی باید عوض شود. اما هنوز هیچ چیزی را در صفحه واقعی نشان نمیدهد. این فاز قابل وقفه است.
فاز Commit (اعمال): این فاز کوتاه و غیرقابلوقفه است. یعنی ریاکت تغییرات نهایی را برمیدارد و یکجا به DOM واقعی میزند تا صفحه بهروز شود.»
«حالا این معماری به ما اجازه میدهد که ویژگی فوقالعادهای به نام Concurrent Mode یا «حالت همروند» داشته باشیم. کلمه Concurrent به معنی «همزمان» نیست؛ بلکه به معنی «تداخل در اولویتها» است.
فرض کنید در حال تایپ کردن در یک فیلد جستجو هستیم و همزمان، لیست عظیمی از نتایج باید فیلتر شود. در حالت عادی، تایپ کردن ما کند میشود چون ریاکت مشغول رندر کردن لیست است.
در Concurrent Mode، ریاکت مثل یک منشی هوشمند عمل میکند. وقتی من دارم تایپ میکنم، فایبر به رندرینگ سنگین لیست میگوید: «صبر کن، فعلاً اولویت با کاربر است، کارت را متوقف کن و به من بده تا کیبرد را پردازش کنم.» بعد که تایپ من تمام شد، دوباره کار رندر لیست را از همان جایی که متوقف کرده بود، ادامه میدهد.
به این قابلیت، زمانبندی (Scheduling) میگوییم. یعنی ریاکت خودش تصمیم میگیرد کدام آپدیت اورژانسیتر است (مثل ورودی کاربر) و کدام آپدیت را میتواند به تعویق بیندازد (مثل رندر کردن لیستهای سنگین).»
«در کل، فایبر به ریاکت یک موتور هوشمند داده که دیگر کورکورانه همه چیز را دوباره نمیسازد. بلکه کارها را به قطعات کوچک تقسیم میکند، اولویتبندی میکند و در صورت لزوم، کار سنگین را متوقف کرده تا تجربه کاربری نرمتر و روانتری داشته باشیم. این معماری پایهای برای قابلیتهای مدرن Next.js مانند
Server Componentsهم هست، چون به ریاکت اجازه میدهد که منتظر دادههای سرور بماند بدون اینکه کل صفحه را مسدود کند.»
از کلمه «وقفه» استفاده کنید: بگویید «قابل وقفه» بودن، مهمترین تفاوت فایبر با معماری قبلی است.
تفاوت Concurrent با Parallel را بدانید: اگر مصاحبهکننده پرسید، بگویید Parallel یعنی همزمان اجرا شدن روی چند هسته (که در جاوااسکریپت تکرشتهای نداریم)، ولی Concurrent یعنی مدیریت تداخل و اولویتبندی چند کار در یک زمان.
به Next.js ربط دهید: اگر از Next.js 13 یا 14 استفاده میکنید، اضافه کنید که Suspense و Streaming در Next.js دقیقاً از همین قابلیت فایبر برای منتظر ماندن و ادامهدادن استفاده میکنند.