به تعدادی کامپیوتر که اجاره دسترسی به یکدیگر دار داشته باشند، شبکه گفته می شود. حال در فضای اینترنت تمام کامپیوترهای دنیا می توانند به یکدیگر متصل شوند. اینترنت در حقیقت همان شبکه جهانی ( WWW). در این فضا برای افزایش کارایی و کاهش هزینه ها از کامپیوترهایی قدرتمند و مرکزی استفاده می شود که با نام سرور می شناسیم. شرکت های مختلف اطلاعات وبسایت و شرکت خود را در سرورها قرار میدهند.

در در فضای جهانی یعنی WWW و چه در فضای لوکال (چند کامپیوتر در داخل یک شرکت) برای اینکه دستگاه ها و دیوایس ها به یکدیگر وصل شوند به یک سری شماره اختصاصی نیازمند هستند که به آنها IP گفته می شود. به طور مثال 114.198.236.100 یک IP است. وقتی میخواهید به داده ها و داکیومنت های سایت بهاری مارکتینگ که روی یکی از کامپیوترهای شرکت میزبانفا ( سرور ) قرار گرفته است، دسترسی پیدا کنید باید IP بهاری مارکتینگ را در نرم افزاری روی سیستم خودم وارد کنید(این نرم افزار در حقیقت همان بروزر است ). از آنجایی که حفظ کردم آی پی و شماره اختصاصی بهاری مارکتینگ ( حالا شما تصور کنید که میلیون ها سایت در اینترنت داریم ) سخت است از اسامی استفاده می کنیم و DNS ها وظیفه ی تبدیل اسم به IP را دارند. پس IP آدرس ها و اسامی سایت ها، یکتا هستند. DNSها سیستم های اختصاص نام به ماشین هاست. ICANN مرکز ثبت جهانی اسامی و نام ها تشکیل شد که استانداردهای نامگذاری سایت ها رو هم تعیین می کند.
اوایل کاربرها یک سری نرم افزار در سیستم خود داشتند که از طریق آن می توانستند به یک سری منابع و داده روی کامپیوترهای دیگه دسترسی پیدا کنند. به آن منابع اصطلاحا داکیمونت گفته می شد. در ابتدا داکیومنت ها به صورت متن بود و حتی عکس نداشت. شما از طریق هایپرلینک ها میتوانستید بین سندها و داکیومنت های مختلف حرکت کنید. لینک زیر را مشاهده کنید:
http://info.cern.ch/hypertext/WWW/TheProject.html

اولین مرورگر دنیا :
https://worldwideweb.cern.ch/browser/
باکس سمت چپ در حقیقت همان تنظیمات و سه نقطه ی مرورگر است. هدف اصلی مرورگرها دسترسی به منابع و داده های کامپیوترهای دیگر در سراسر دنیاست.
یعنی به این شکل که یک شبکه ای از کامپیوترها به هم وصل می شدند و هر کامپیوتر یک عدد مخصوص داشت. سپس برای اینکه از کامپیوتر خودمان بتوانیم وارد داده ها و داکیومنت های کامپیوتر طرف مقابل شویم، در این نرم افزار عدد مخصوص اون کامپیوتر رو وارد می کردیم و با استفاده از لینک ها می توانستیم درون صفحات یا داکیومنت های کامپیوتر طرف مقابل جا به جا شویم. داخل هر سند یا داکیومنت می تواند متن، عکس، ویدئو و... باشد.
پس در حقیقت بروزر یا مرورگر یک اپلیکیشن است که برای نمایش داده ها و داکیومنت های داخل وب ( فضای اینترنت ) به آن نیاز داریم و در فضای اینترنت جهانی به کامپیوتر طرف مقابل که ما از آن درخواست اطلاعات و داکیومنت می کنیم، سرور گفته می شود.