داشت چت میکرد و میگفت چقدر سعادت بزرگیه استاد شما صفحه منو دنبال میکنید.
چه سعادت بزرگیه یه نویسنده واقعی یا بهتره بگم اسطوره صفحه اینستاگرامت رو دنبال کنه و بگه میدونم دیده خواهی شد.
نوشته ها حرکت کردن، رفتن دور، خیلی دور
صدای خنده دختر بچه ای از ته کوچه می آمد انگاری زنگ همسایه رو زده و در حال فرار است، کوله پشتی ای که میدود و آن هم با او میدود.
مدادهای رنگی که در کوله پشتی جا به جا میشوند و او هم با مدادها جا به جا میشود.
باران میبارید، آبی که از جوی بیرون زده، یه قوطی سرگردان نه میرود نه میماند.
عرض خیابان را رد میکند. سلام میکند از پله ها بالا میرود. سلام میکند. سرکی در آشپزخانه. کوله پشتی ای که او را رها میکند. دفترش را باز میکند
از مزاحمت زنگ همسایه مینویسد. چرا صدای پرنده میدهد و انگشت من را به سمت خودش میکشاند.
بازگشت و گفت استاد من از بچگی نوشتن رو دوست داشتم.
