اصلا یکی نیست بمن بگه این همه عمرتو پای این بوم و رنگ و پالت گذاشتی آخرش که چی، هیچی نشد و هیچکسی نفهمید این همه رنگ را برای چی بالا و پایین این صفحه جابجا کردی ده تا رنگ را با هم قاطی کردی تا فقط یک رنگ برای کشیدن چند تا خط و رسم درست بشه با کلی ذوق میبری گالری اونوقت یسری آدم‌دماغ سربالا که یک‌شبه پولشون از پارو بالا رفته بیان و زل بزنن تو چشات و بخندن بگن اینا چیه کشیدی دادی دست بچه‌ات سرگرمش کنی اونوقت آوردی اینجا به ما بندازی و من فقط بروبر نگاهشون می‌کنم و عین دست و پات چلفتی‌هایی که از سر شکم‌سیری یک تابلو کشیدن هیچ حرفی برای جواب دادن نداشته باشم واقعا از بس که سرم را کردم توی رنگ و فقط چشم دوختم به این تابلوها حرف زدن یادم رفته.
یکی نیست بهم بگه خب دختر دو ساعت این قلم‌مو و پالت و بوم رنگ را بذار زمین برو دو کتاب بخون شاید اینطور موقع‌ها دو کلمه یادت بیاد برای جواب دادن.
عشق و عاشقی هم حدی داره بقول خانم‌جان خول شدم از بس رو به دیوار نشستم و نقاشی کشیدم طفلکی همش غصه‌ی چشای منو میخورد با همون‌پیری و بیسوادیش بیشتر از روشنفکرای امروزی سر از هنر و تابلو و نقش در می‌آورد سال‌ها میان گره و نخ پای دار قالی دانه دانه باغ گل بافته بود.
آخ خانم‌جان‌کاش بودی با اون دستای لرزونت یک استکان چایی که نصفش توی نعلبکی ریخته بود بیاری و بهم بگی عزیزکم چایتو بخور تا سرد نشده دو کلام حرف بزن از بس سرت را انداختی روی اون‌تابلوها و صورتت را ندیدم دلم برات تنگ شده.
ای وای من.... هر بار می‌گفتم:
چشم، بذارید این قسمت را تموم کنم بعد میام لب حوض حسابی با هم گپ میزنیم چقدر خام بودم فکر می‌کردم خانم‌جان با اون کمر دولا و پاهای دردناکش طاقت صبر کردن داره.
دلم‌خوش بود که حداقل میان این همه خواستگار بازاری و پولدار یکی پیدا شد که بفهمه نقاشی چی هست و چی نیست .
فکر می‌کردم‌همین‌که هر دو عاشق نقاشی باشیم کافیه منم ساده و خوش‌قلب دستم را گذاشتم تو دستش رفتیم که رفتیم نه حرف بابا و نه عمه‌جان و نه مادر دل سوخته‌ام را نشنیدم و به گوش نگرفتم که دختر آخه دست خالی که نمیشه زندگی کرد این پسر هیچی نداره یکی نبود بزنه پسِ کله‌ام و بگه بشین سرجات تو هنوز خودت را نمیتونی جمع‌جور کنی شوهر کردنت چیه کاش عقل الان را اون‌موقع داشتم حالا خدا وسط این غربت تو بگو چکار کنم نه دستم به اون مردک عوضی میرسه که تا چشمش به دوتا مو بلوند و چشم آبی افتاد همه چی از یادش رفت اونم از مادر بیچارم که از غصه‌ی من سکته کرده گوشه‌ی خونه افتاده با چه رویی برگردم بگم پشیمونم.
فردا میرم‌گوشه‌ی خیابون تابلوهامو حراج می‌کنم هر چی باشه اینجا آلمان و مهد فلسفه و هنر دوتا آدم بیشتر پیدا میشن که معنی هنر و تابلو نقاشی و سبک را بفهمن تا کی بشینم توی این اتاق زیر شیروانی از پنجره‌ی سقفی مدام آسمون‌ابری را نگاه کنم فردا هم روز خداس خدایی که خدای منم هست و حتما یک راه چاره برام باز می‌کنه مغزم داره میترکه از بس با خودم‌حرف زدم خدا دو کلام‌جوابمو بدی بد نیست ها.......
