بهش گفتم چی میشه دور بر یکی مثل تو شلوغ میشه، باهات حال میکنن و تو هم بهشون حال میدی. خندید و گفت ازت توقع نداشتم تو هم از روی ظاهر قضاوت کنی، مگه این که دور و بر یکی شلوغ باشه خوبه یا بده؟!! حال میده یا نمیده؟!! گفتم چطور؟ مگه غیر از اینه؟!
گفت نگاه کن، خیلی از آدما میان سمت آدم که یه نیازی رو برای خودشون برآورده کنن. تو رو دوست دارن چون هرکاری از دستت برمیاد براشون انجام میدی. اینکه آدمای زیادی نیازی دارن که تو میتونی برآورده کنی خیلی خوبه و خیلی وحشتناک. گفتم وحشتناک؟!! گفت آره وحشتناکه، تهش میفهمی چقدر تنهایی. یه وقتایی میفهمی آدما از تو یه شبهی ساختن توی ذهنشون و اون رو دوست دارن. اون کسی که همیشه مهربونه اون کسی که همیشه میشه روش حساب کرد و ... ولی خب خودت هم میدونی یه آدم همیشه اینجوری نیست بعد با خودت فکر میکنی که کی این وسط تو رو بخاطر خودت میخواد؟
گفتم مثلا راجع به تو من تو رو برای خودت میخوام. گوشه لباش رو به اطراف کشید جوری که حس کنم خوشحال شده ولی بعدش گفت خب تو هم منو بخاطر خودم نمیخوای تو هم دنبال یه مرحومی که تو ذهن خودت ساختی. گفتم خب کی تو رو بخاطر خودت میخواد؟
یه کم با چشماش روی دیوار و سقف بازی کرد و گفت نمیدونم، شاید 4 نفر هم نشن، اون هم من اینجوری فکر میکنم، نمیدونم. بعد گوشیش رو درآورد یک اسمس رو باز کرد نشونم داد: یلدا مبارک دوست خوبم. گفتم خب که چی؟ گفت نگاه کن، نوشته یلدا نه یلدات میدونه یلدا برای کسی نیست و نمیتونه باشه و فقط میگه مبارک نمیگه مبارکت چون میدونه که چه چیزایی رو میشه برای یک شخص خاص کرد و اون فقط یه دوست خوبه، تازه جوری نوشته که من خودم انتخاب کنم برای کی مبارک باشه. گفت یه جمله نوشته ولی قشنگ قلب منو حس میکنه کلمات رو درست میچینه کنار هم. آدمی که منو بخاطر خودم میخواد من رو با انتخاب خودش محدود نمیکنه، دروغ نمیگه، نیازی از من برآورده نمیکنه، خودش، خودش می مونه و نمیذاره من غیر خودم باشم براش، همین.
گفت یکی رو دوست بگیر که خودش رو بخوای، نه اون چیزایی که ازش دوست داری یا اون توهمی که تو ذهنت ساختی. اون چیزایی که تو از یکی دوست داری، کم کم میشه میله های قفسش یا درست ترش قفس خودت، نمیذاری اونجوری که میخواد باشه، محدودش میکنی. با تو همونجوری که میشه دوست داری. کم کم از دستش میدی و یه روز از آدمای دیگه که به خودت میای میبینی که چه مدت زیادیه ازش بی خبری.
