پتوها دنیای عجیبی دارند، پتوهای یک نفره ای که برای یک نفر هستند شاید زندگی شادتری نسبت به بقیه پتوها داشته باشند، چون صاحب آن ها، هر شب فقط آن ها رُ بغل میگیره و محکم فشار میده. اما همین پتوهای یک نفره انواعی دارند مثل این هایی که همیشه در کمد هستن و وقتی مهمان میاد از آن ها استفاده میشه. این ها خیلی تنهان و مهمان هم خوابه های یک شبه یا نهایت چند شبه آدمای مختلف هستن، حس خوبی ندارن یه حسی که عین کلمات قابل استفاده نیست ولی کاملا مشخصه چه حسی !
یک مدلی هم دارن این پتوهای یک نفره که برای بچه ها هستن، ذاتا لطیف و مهربون هستن، سرشار از گرما و صمیمیت، اینقدر که آدم بزرگا هم بدشون نمیاد یه تن بزنن. این ها خیلی شادن و معمولا بعد از اینکه اون بچه بزرگ میشه این ها با خاطراتشون زندگی میکنن، اصولا خیلی به نوستالژی اهمیت میدن، و در گذشته موندن.
میگفتم پتوهای یک نفره که صاحب مخصوص دارند خوشحال ترین پتوها هستن، ولی تا کی؟!! تا وقتی که صاحبش باشه و فیلش یاد هندستون نکنه که مجبور بشه بره پتوی دونفره استفاده کنه، تو این مواقع پتوهای یک نفره خیلی ناراحت میشن ولی خب برخوردها متفاوته، بعضی هاشون این واقعیت رو قبول میکنن که پتو هستن و نباید برای همیشه به صاحبشون دل ببندن بخاطر همین با دعای خیر صاحبشون رو بدرقه میکنن بره خونه بخت (مثلا !!!) ولی بعضی ها هم که فهمشون نمیرسه یا اگر برسه نمیخوان این واقعیت رو قبول کنن افسردگی حاد میگیرن و هیچ کس رو گرم نمیکنن، هرچقدر هم یکی محکم بغلشون کنه هیچ احساسی و گرمایی رو از خودشون منتقل نمیکنن چی بشه که یکی اینقدر باهاشون عشق بازی کنه که بلکه یه کم راه بیان (صد سال میخوام راه نیان). البته یک استثنا هم داره اینه که اون صاحب فیل یاد هندستون کرده یه اتفاقی بیفته مجردی بیاد زیر این پتوی بخوابه، خب پتوی با اینکه میدونه صاحب قبلیش پیشش نمی مونه ولی خودشو گول میزنه و نهایت سرویس هایی که میتونه ارائه کنه به یاد قدیما که این طرف مجرد بود ارائه میکنه. در کل معتقد به عشق قدیمی هستن ولی خب بعضا به موقعیت هایی هم که پیش میاد نه نمیگن. کلا بعد از اون ترک سخت عشقی تو توهمن، به امید اینکه یه روزی صاحبشون برگرده. عده ی کمی هستن داخلشون که مسیر زندگی رو ادامه میدن و به صاحب قبلیشون فکر نمیکنن و از زندگی پتویی آیندشون لذت میبرن.
اما پتوهای دونفره، این ها از همون اول میدونن که فقط نقش پوششی دارن و محرم راز هستن، نباید حرفی بزنن گرچه خیلی سخته وقتی تو کمد با پتوهای دونفره دیگه هستن از تجربیاتشون و دیده هاشون حرفی نزنن ولی خب ما بنا رو بر این میگذاریم که چیزی نمیگن و باهاشون راحتیم اصلا نه انگار که اونا هم هستن.
پتوهای دونفره بعضی موقع ها حسودیشون میشه، خب اونا هم پتو هستن و دوست دارن بغلشون کنین ولی خب بعضی وقتا زیادی کم توجهی میبینن و ناراحت میشن، حسادتشون باعث میشه که بی تفاوت بشن، انداختنشون با ننداختنشون تقریبا یکیه. کاش به همین بسنده کنن، بعضی وقتا شدت حسادت کار رو به جایی میرسونه که باعث اختلاف بین زوج ها میشن، دقیقا مکانیزمشون مشخص نیست نیاز به تحقیقات میدانی داره که بنده معذورم. این کار نهایت پستی این پتوها هست، شاید یه جورایی نفی فطرت پاک اولیه شون باشه، به همین خاطر به ذهنم رسید که اگر با شریک زندگیتون مشکل دارید قبل از خیلی از کارها یک بار پتوی دونفرتون رو عوض کنید احتمالا تاثیرات خوبی خواهد داشت. یه جوری هم عوض کنید که نفهمه یا اگر فهمید از پتوی جدیدی که خریدید دور نگهش دارید که حرفی بهش نزنه. حداقل این پتوی جدیده یه مدت بهتر به وظایفش عمل کنه و اخلالی ایجاد نکنه.
بله تصدقتان، پتوها دنیای عجیبی دارن.