یا
/سرودِ سردِ مسرورِ ایثار/

?:
با ايثار ، اختياردارِ ديگران مى شوى
امیرالمؤمنین(ع)/ غرر الحكم : ۴۲۹۳
✍:
ما ایثار را بدل کردهایم به یک مفهوم پاستوریزه و ارگانیک درست شبیه به تمام معارف انتزاعی خوب این روزها؛ اما ایثار، پیش از هرچیز یک قدرت است؛ یک قدرت فوقالعاده، قدرتی که عوضیها آن را از بشریت دریغ میدارند. شاید بپرسید چطور ممکن است؟این، یک معامله یک طرفه است و سودش کجاست؟...
?:
اشتباه نکنید من دنبال صحبت از آخرت و ثواب اخروی نیستم نه! در ایثار یک پیام واضح که کاملا مربوط و مبسوط به فطرت است وجود دارد؛ همان چیزی که سادهی سادهاش میشود:«نمکگیر کردن»در جهان مدرن امروزی که طراحیاش مبتنی بر روندن آدمها از همدیگر هستش، این نوع از جاذبه که ظاهرا خالی از نفعه خیلی خیلی جوابه! و نه فقط برای نفع شخصی بلکه برای جمع کردن آدما زیر بیرق مورد نظر. ایثار از این وجه، مبارزه با شکوه با مدرنیته است که تو یقه و افسار طرف را میگیری و آن را به دنبال خودت میکشی بدون حتی یک کلمه حرف، بحث و یا تلاش برای باوراندن او نسبت به یک مسئله، باورتان میشود؟! اصلا آیا فلسفه پدیدهای عظیمتر از ایثار دیده؟
پاسخ:نع. نه اینکه شما فکر کنید ایثار خلاف اصول منطقی است تضاد ازلی ابدی ایثار و فلسفه از رد لزوم تفلسف و مباحثه در فرایند ایثار ناشی میشه و این چربترین دلیل و آسترین استدلالی است که در واقع خلاف استدلاله...
در کل که کافیه به قلبها_و حتی مغزها_حاکم بشید، فقط و فقط و فقط، با
فداکاری
درست شبیه نتهای یخ زده اما زنده یه سرود،
سرودِ سردِ مسرورِ...
ایثار...
پ.ن:این قسمت رو عطف کنید به ستیهندگی6 یا بحثی که در باب فئودالیسم دینی داشتیم.
#ایثار #فداکاری #ستیهندگی #اشک #ارباب