
⚔:
اولین بار کانت بود که واژهای را تحت لفظ«آنتیگونیسم»عنوان نهاد و گمانم دهخدا آن را به واژه زیبا،برنده و تیزِ «ستیهندگی» چسباند.
ستیهندگی و یا آنتیگونیسم نوع خاصی از معاشرت اجتماعی است که در آن فرد، رفتاری ضد طبقه مقابل و در جهت تحکیم جایگاه خود و تضعیف و تحقیر جایگاه مقابل به کار میگیرد. کانت این تیپ شخصیتی را یکی از عوارض شکاف طبقاتی و همچنین پیوند آن با عقاید مارکسیستی میداند.
جدای از این حرفهای قلنبه سلمبه و به درد نخور میخواستم کمی سادهتر در مورد ستیهندگی بنویسم.
پیش به سوی سادگی.
?:
برای همهگی ما پیش آمده که بین تنهایی،اشک و آه و دردهایمان، با هجمه دیگران، تقاطع و التقاطی ویرانگر داشتهایم. و توصیهای که غالبا در این موقعیتها به ما شده عبارت است از:صبر و تحمل مشکلات.
این مطلب درست است اما درستتر از آن راهکار بیشرمانه_نسبت به ساختا نئولیبرالیسمی امروز_وجود دارد و آن عبارت است از:
"ستیزِ مسالمت آمیز"
یقینا مخالفتها و برخوردهای شدید و جاندار با ما آنجایی رخ خواهد داد که موضع ما سرشار از حقی اصیل باشد. در این وضع بایستی «تکیه»بر آن عقاید کرد و بیباک بود.
در اینجا مبارزه کمی سختتر میشود زیرا از یک طرف شما با هجمه اجتماعی که علیهتان وجود دارد دست به یقهاید و از طرفی دیگر با آن احساس سنگین و سیاه درونیتان که ناشی از مطرود شدن اجتماعی است.
شما در این وهله باید بیش از پیش بر موضعتان بمانید و پرروتر از قبل حرفتان را بزنید. همین ایستادگی و استقامت شما اصیل ترین تمیزترین ستیز ممکن است.
و جالبترین و تکان دهنده ترین نکته در اینباره اینست:
/شما پیروز خواهید شد!/
#ستیهندگی #ستیز #ستیزیدن #پررو #کانت #مارکس #استقامت #صبر #تنهایی #بغض #تنها #رنج #درد #ما_ایستاده_ایم #آزادی #پیروزی #آنتیگونیسم #اختلاف_طبقاتی #ناامیدی #امید #انگیزشی