ویرگول
ورودثبت نام
محمدحسین مهدیقلی
محمدحسین مهدیقلیتو عکس یه خورده نگرانم انگار
محمدحسین مهدیقلی
محمدحسین مهدیقلی
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

حس خوشِ هیچ بودن

یا

/چرا پایان تلخ واجب است؟/

عَرَفْتُ اللَّهَ بِفَسْخِ‏ الْعَزَائِمِ‏ وحَلِّ الْعُقُود

خداوند را به وسیله فسخ شدن تصمیم‌ها گشوده شدن گره‌ها ونقض اراده‌ها شناختم


جنگ کجاست؟چه وقت به جنگ فکر می‌کنیم؟اصلا چه وقتی متوجه جنگ می‌شویم؟

به نظرمان جنگ حقیقی ما با حقیقت آن‌جایی است که ما کاملا به شرایط و ضوابط حقیقت آگاهیم و سعی می‌کنیم با جهل خودمان(به صورت آگاهانه با آن بستیزیم)اما نکته‌اش اینجاست که در ۹۹٪مواقع اصلا این شکلی نیست.

جنگ ما با حقیقت بدترین قسمت‌اش آنجا است که اصلا به مرحله«باور»ما نمی‌رسد.ما مدام در حال جنگیدن برای کنار زدن موانع پیش رویمان هستیم غافل از اینکه چه بسا آن موانع نه برای زدوده شدن بلکه خلق شدند برای هدف اصلی خود:«مانع بودن»

حقیقت این است که حقیقت، گاهی در برخی از شاخه‌های شدیدا ناپیدا و درعین حال شدیدا حیاتی‌اش دارای موانعی است که دست علوم و منطق‌های مختلف از آن دور مانده نه اینکه با آن برخورد کند و بماند،نه.اصلا بدان نرسیده!آن‌ها همین موانعی‌اند که دقیقا خلق شدند برای کوبیدن هرچه محکم‌تر سر ما به سنگ.

حالا سوال اینجاست:

در این جنگی که نتیجه‌اش از پیش تعیین شده چه باید کرد؟


خب،قبل از هرچیزی به این برسید که هرچقدر هم سرشار از آن فیلم‌ها و کلیپ‌های صدتا یه غاز موفقیت باشید و هرچقدر که مادر مهربان‌تان قربان صدقه استعداد‌های ماورایی‌تان رفته باشد باز باید قبول کنید که در چندتا جنگ مهم این زندگی شما بازنده‌اید.

و اصلا این جنگ‌ها برای همین خلق شده‌اند:اثبات بازنده بودن شما در برابر حقیقت(خداوند).

راهکارش؟

رها شدن.

در واقع اصلی‌ترین فایدهٔ این جنگ‌ها رهایی است.

از چه؟

از توهم توانایی.

از اینکه شما با آن استعداد‌ها و توانایی‌هاتان می‌توانید دنیا را و یا اصلا آن حیطه تحت تسلط‌‌تان و یا حداقل همان بدن مبارک‌تان کنترل کنید.نچ.این موانع سفت و سخت که مانند آب یخ زده درون شیار‌های سنگ یک‌دفعه و ناگهانی غافلگیرتان می‌کند،به شما می‌گوید که در برخی موارد نشانت می‌دهم قدرت حقیقی‌ات چیست بلکه در تمام موارد حواست را جمع کنی و بفهمی که هیچی نیستی و از توهم«منیت»خودت رها شوی.

خدا می‌داند این رهایی و این به در آمدن از توهمِ «قادر مطلق»بودن خودمان چقدر لذت بخش،روح افزا و آرامش‌دهنده است.

یکم تراژدی:

شما بهرحال روزی بلاجبار از این توهم خارج می‌شوید،(خارج‌تان می‌کنند)منتها کمی تلخ است و برنده کسی است که خودش این پایان تلخ را بخواند ‌و بعدش شروع کند به سختن یک ادامهٔ شیرین.

بُرد با شهید است.

___________

#جبر#ترازدی #جنگ #حقیقت #تلخ #مرگ #پایان_تلخ #رنج #غم #انسان

۳
۰
محمدحسین مهدیقلی
محمدحسین مهدیقلی
تو عکس یه خورده نگرانم انگار
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید