یا
/نگاهی به رمان:(پول و دیگر هیچ) اثر جورج اورول/

?:
هنگامی که درآمد انسان از حد معینی کاستی بگیرد، پژمردگی فکری و روحی امری گریز ناپذیر است. ایمان، امید و پول. تنها یک قدیس می تواند دوتای اولی را بدون داشتن سومی بدست آورد.
✍?:
گوردون کامستاک، شاعر و یک آرمانگرا است. او تصمیم دارد که با «پول» به تمام اشکال ممکن مبارزه کند و زندگیاش را برپایه چیزی غیر از آن بنا کند. او وارده یک زندگی فقیرانه و تهی از پول میشود و حتی حق الزحمه هنگفتی که از چاپ شعرهایش در روزنامه به دست میآورد را میسوزاند.
اما اتفاقات طوری پیش میروند که در نهایت او تسلیم پول شده و آن را میپذیرد.
?:
این رمان یک آزمایش جالب اما مزخرف است. من نویسندگانی همچون کنوت هامپسون را در ساخت و پرداخت موقعیتهای عجیب و غریبتر از این تحسین میکنم. مگر نبود«گرسنگی»با آن شخصیت معرکهاش…
اما اینجا ارول به شرح فروافتادن شخصیت اصلیاش در انتهای سیستم جاری در زندگی آمریکایی میپردازد اما نکتهای که این اثر را بیکیفیت میکند «احمقانه»بودن این سقوط است. اینکه شاعر قصه به طور کامل و دقیق به«جستجو» نمیپردازد تا راه صحیح برخورد با پول را پیدا کند…
و در نهایت
…
(راستش این رمان به قدری مزخرفه که توانایی نوشتن ادامه متن رو ندارم)