از زمستان 1399 که هیئت مدیره جدید شرکت شکل گرفت، رویکردهای جدیدی در شرکت ما یعنی فراز پردازان جاری شد. عطشم برای مدیریت امور فنی و توسعه کسب وکار همراستای این تغییر رویکرد بود. با همراهی و موافقت هیئت مدیره فوق العاده ی شرکت از ابتدای آبان ماه سال جاری (1400) مسئولیت مدیر عاملی شرکت را به یک دوست تازه نفس، قوی و مصمم سرکار خانم مهندس ذوقی پور سپردیم.خودم در دو جایگاه به پیشبرد فراز پردازان کمک خواهم کرد. نخست در جایگاه معاونت فنی و توسعه و دوم به عنوان عضو هیئت مدیره ی شرکت.

اکنون از موقعیتی که پیدا کردم برای تجربه و آموختن بسیار خوشحالم و دل به همت همکارانم بستم تا با یاری هم ناممکن ها را ممکن کنیم. آنچه در ادامه میخوانید متن سخنرانی من در مراسم تودیع و معارفه است:

مدیرعاملی یعنی در جریان بودن. باید در جریان عاشق شدن همکارت قرار بگیری. باید در جریان روند تصمیمات مجلس شورای اسلامی در خصوص سرنوشت شبکه ملی اطلاعات قرار بگیری. مدیر عاملی یعنی باید طلبکار باشی و بدهکار.بدهکار همکارانت، بدهکار اداره ی بیمه، بدهکار اداره مالیات. طلبکار کارفرمایانت یا طلبکار مشتریانت. مدیر عاملی یعنی دانستن مفاهیم اصول Solid ، دانستن قوانین کار و تامین اجتماعی و قوانین مالیات های مستقیم. مدیرعاملی یعنی دانستن روانشناسی. یعنی شناخت جامعه، مدیرعاملی یعنی فهمیدن، یعنی فهمیدن طرح کسب و کار و دانش حسابداری. مدیرعاملی یعنی درک کردن. درک کردن شرایط همکارت. درک اینکه رفاه می خواهد و هم دانش. هم آسایش. درک کردن شرایط کارفرمایانت. شرایط اعتباری او. درک کردن شرایط نماینده کارفرما. درک کردن انتظارات هیئت مدیره.

مدیر عاملی یعنی صبوری. صبر در یافتن همکار جدید. صبر در بد اخلاقی و بی انصافی همکار قدیمی. صبر در روند اداری کارفرما. صبر در برخورد با سازمان های دولتی. مدیرعاملی یعنی کوتاه آمدن. کوتاه آمدن در مقابل کارمند جز اداره بیمه. کوتاه آمدن در پشت باجه ی بانک. کوتاه آمدن در مقابل درخواست معقول یا نامعقول.
همه این موارد خلاصه می شود در یک جمله، مدیرعاملی یعنی تصمیم گیری. تصمیم گیری های کوچک و بزرگ. مخصوصا اگر شرکت کوچک مقیاس باشد، اصطلاحا بتوان آن را یک SME تلقی کرد. از این که رنگ دیوار شرکت چه باشد، باید تصمیم بگیری تا اینکه به کدام سرمایه گذار روی خوش نشان بدهی. باید یاد بگیری که میزان تصمیماتی که در روز می گیری را کاهش بدهی. مثلا باید یاد بگیری که انتخاب نهار روزت را به یک شخص یا یک اپلیکیشن بسپاری. انتخاب لباسی که صبح می پوشی را به دیگری بسپاری. اگر میزان تصمیمهایت را کاهش ندهی، خسته میشوی. ذهنت کم می آورد. اشتباهایت افزون می شود.
تصمیم گیری در شرایط پر ابهام. ابهام از نیاز کاربر نهایی، ابهام از سنجش خواسته ی کارفرما. ابهام در عملکرد همکاران. ابهام در دانش همکار جدید. ابهام در نحوه ی تعامل. ابهام از میزان مسئولیت پذیری تیم. ابهام از شرایط اقتصادی آینده. مدیر عاملی یعنی تصمیمگیری در شرایط پر از ابهام.

وقتی به گذشته فکر می کنم. چهار سال دوران مدیر عاملی من، پر از تصمیم بود. روزی را به خاطر نمی آورم که لازم نبود تصمیم بگیرم. چه تصمیم فردی چه تصمیم جمعی. از روز اول. باید تصمیم می گرفتم که چقدر پاداش آخر سال باید بدهم. باید تصمیم می گرفتم که آیا با احسان که چند سالی از شرکت جدا شده بود، باید همکاری می کردم یا خیر. باید تصمیم می گرفتیم که آیا به شرکت الف-ف برای یک همکاری جدید اعتماد بکنیم یا خیر. باید تصمیم می گرفتیم که پروژه پیام رسانی که شروع کردیم را ادامه بدهیم یا خیر؟
باید تصمیم می گرفتیم که آیا از کارفرمای اسبق بابت بدهی 300 میلیون تومان سال 93 شکایت بکنیم یا خیر؟ باید تصمیم می گرفتیم که اختیار امضای حساب شرکت را به شریک جدید حقوقی خود بدهیم یا خیر. باید تصمیم می گرفتیم که روند حسابداری شرکت را به داخل شرکت منتقل بکنیم یا خیر؟ باید تصمیم می گرفتیم که پروژه همراه کارت را شروع بکنیم یا خیر؟ باید تصمیم می گرفتیم که در همراه کارت مشارکت داشته باشیم یا خیر؟ باید تصمیم می گرفتیم که پس از پیاده سازی فاز اول همراه کارت با شرکت پیدا وارد همکاری بشویم یا خیر؟ باید تصمیم می گرفتیم که پروژه بیمه رازی را با علم به اینکه شکست خورده است ادامه بدهیم یا نه؟ باید تصمیم می گرفتیم که ساختار شرکت را تغییر بدهیم یا خیر؟ باید تصمیم می گرفتیم که پس از خروج دو نفر از بنیان گذاران شرکت از کشور، به حیات شرکت ادامه بدهیم یا خیر؟باید تصمیم می گرفتیم که محل شرکت را تغییر بدهیم یا خیر؟ باید تصمیم می گرفتیم با کارفرمای خود در پروژه فانوس ادامه همکاری بدهیم یا خیر؟ باید تصمیم می گرفتیم که شخصیت دوم حقوقی شرکت را ثبت بکنیم یا خیر؟ باید تصمیم می گرفتیم که سهام الف-ف به بیش از 50% افزایش بیابد یا خیر؟ باید تصمیم می گرفتیم که پروژه همراه کارت را تحویل بدهیم یا خیر؟ باید تصمیم می گرفتیم که برابر خواسته های غیر منطقی و غیر حقوقی مدیریت وقت الف-ف استقامت بکنیم یا خیر؟ باید تصمیم می گرفتیم که از ساختمان کمان خارج بشویم یاخیر؟ در کنار تمام این تصمیمات باید در خصوص ادامه همکاری با همکاران یا قطع همکاری با آنها تصمیم می گرفتیم؟ باید در خصوص روند مهاجرت نیروهای فنی به خارج از کشور تصمیم می گرفتیم. باید در خصوص تاسیس دفتر شمال شرکت تصمیم می گرفتیم. باید در خصوص خرید تجهیزات تصمیم می گرفتیم. در خصوص تعامل با اداره بیمه و مالیات تصمیم می گرفتیم.

من مدعی نیستم که نتیجه تصمیم هایی که یا فردی گرفتم یا جمعی، مثبت بود یا منفی. که قضاوت پیرامون آن نیازمند دقت و تعیین معیارهای متفاوت است. اما در دو مورد مدعی هستم. مورد اول اینکه فراز پردازان بعد از گذشت 11 سال، در تلاطم های سنگینی که سپری کرد، زنده است. بدون هیچ سرمایه گذاری مالی. بدهکار است و این بدهکاری و میل شدید به سود آوری او را به جلو پیش می برد.
مورد دوم آنکه در تصمیم گیری و تصمیم سازیها آموزش های فراوانی بود. خودم بیش از گذشته آموختم. و من مدیون جامعه هستم. مدیون اداره بیمه و اداره مالیات هستم، از آن ها فراوان یاد گرفتم. از همکارانم در گذشته و حال بسیار ممنونم. بدون آنها، بدون صبر و بردباری آنها سرنوشت فراز پردازان این گونه نبود. آنها دست کم هزینه ی پرورش یک مدیر را کاهش دادند.
خانواده ام بزرگترین پشتوانه من بودند. فراموش نمی کنم که شبی را که ناامیدتر از هر زمان در گوشهی اتاق نشسته بودم. با روندی که شرکت الف-ف داشت طی می کرد، خودم را شکسته و بیش از گذشته و حال مغلوب دنیای خشن کسب و کار می دیدم. به تجربیاتم دل خوش کرده بودم. یک تلفن از سوی برادرم، که با صدای رسا، طشری بهم زد و با زبانی بردارانه از جنس روزهای کودکی، گفت تو در مقابل ظالمان در دانشگاه خم به ابرو نیاوردی، چطور خودت را در برابر عدهای بی انصاف شکسته خورده می دانی؟ و آن تلفن سرآغاز یک ملاقات با فردی بود که فراز پردازان را در کنار داده پردازان یا همان سیبچه نشاند. از همسرم به خاطر تمام صبوری هایش و انرژی هایش تشکر می کنم. او پشتوانهی من برای تمام تصمیمات سخت بود. با اینکه در جریان نبود اما خود جریان بود و هست.
از پدرم و مادرم که در تصمیمات مهم و کلیدی پشتوانه ام بودند و هستند تشکر می کنم. و یادی می کنم از پدربزرگم که در بازدید از دفتر فراز پردازان با گفتن یک جمله چند سال ما را جلو انداخت و آن جمله این بود:
نچ این نشد. دوکونت رو عوض کن.
اگر خاطرتان باشد در جشن یلدای سال 98، همزمان با سالروز تاسیس شرکت، گفتم آنچه فراز پردازان را شکل داد و سپس توسعه داد، سرمایه اجتماعی است. و در باب مصادیق آن سرمایه اجتماعی مفصل توضیح دادم. توضیح دادم که دانشگاه سرآغاز و زیرساخت این سرمایه اجتماعی بود. اکنون باید تاکید کنم که حفظ فراز پردازان نیز ریشه در همان سرمایه اجتماعی است. سرمایه اجتماعی که پایه ای تر از دانشگاه است، یعنی مدرسه و دبیرستان. آشنایی من با مجموعه داده پردازان نه آن شب در سال 99، که برمی گردد به سالهایی که پشت نیمکت درس می خواندم.
رشد و پیشرفت نیازمند شراکت است. نیازمند شریک است. نیازمند همراه است. و همراهی و شراکت بدون بستر اعتماد و داشتن سرمایه اجتماعی محقق نمی شود. من با کمال افتخار گمان می کنم فراز پردازان بر سرمایه اجتماعی خود افزود، و بر سرمایه اجتماعی نیروها و همراهان خودش نیز تاثیر مثبت گذاشت. وقتی نگاه می کنم که نیروهای شرکت پس از خروج از شرکت نیز گروه های دوستی خود را دارند. حس می کنم موثر بودیم. از این که محیط فراز پردازان دوست آفرین است و نه دشمن آفرین. از این جنبه بر عملکردم می بالم.

هدف رشد و پیشرفت مالی است. هدف در فراز پردازان رشد و پیشرفت مالی، معنادار است. اثرگذار است. ما می خواهیم از راه رسیدن به بازارهای جهانی، از راه وصل شدن به اقتصاد بین الملل طمع شیرین خدمات خود را به تمام ایرانیان برسانیم. ما در طول 5 سال آینده می خواهیم ایرانی نباشد که در طول حیات خودش از یکی از خدمات یا محصولات شرکت استفاده نکرده باشد. بی شک رسیدن به چنین آرمان شهری، در ظرف محدود و پر رانت اقتصاد داخلی ایران میسر نیست. باید مرزهای خیالی و واقعی را بشکنیم و عبور کنیم و بخشی از یک ظرف بزرگتر را هدف بگیریم. تا بنیه مالی و زیرساختی لازم برای هدف بزرگمان را داشته باشیم.
آنچه در تغییر و تحول فراز پردازان مدنظر است، ایجاد یک زیرساخت مناسب فنی و مدیریتی است. تمرکز بر آنچه شرکت را به هدف نزدیک می کند. سخن از بریدن و عافیت طلبی نیست. سخن از بازخواست و تنبیه یک مدیر نیست. سخن از یک نظم بهتر و مناسب تر است. سخن از تدبیر و ساختن یک ساختار است تا شرکت هم وزن بگیرد و هم قد بکشد.
ما باید همراه تصمیمات مدیرعامل جدید شرکت باشیم. درست یا غلط بودن فرع داستان است. آموختن از این همراهی فکر ما باید باشد. ایشان هم همانند سایر مدیران در شرایط پر ابهام تصمیم می گیرد. قضاوت در مورد درست بودن یا غلط بودن تصمیم، مربوط به آینده است. آنچه در حال برای ما مهم است، تجربه آموختن از آن تصمیم است. تصمیمات سخت همیشه آموزش های بیشتری دارد. من اطمینان می دهم در این مسیر و در این مسئولیت جدید، همراه و همداستان مدیریت جدید شرکت هستم.در مقام معاون شرکت، هم قدم مدیریت عامل هستم و در مقام عضو هیئت مدیره، راهبر شرکت خواهم بود.
اینک من هستم و کوله باری از تجربه و دنیایی از کار و فعالیت. و جامعه ای تشنه رشد و پیشرفت. دستانم برای همراهی به رو شما گشوده است. به نام حضرت دوست که هر چه داریم از اوست.
