
دوشنبه چهارم فروردین ۹۸ اسم صور اسرافیل را که شنیدهاید، یکی از ملایک خداست که دو بار در شیپورش میدمد. بار اول پایان جهان را اعلام میکند، آخر سر همه که رفتند، خودش هم شیپور را میاندازد و به لقاءالله می پیوندد. از خیابانهای خالی دنیا صدای صور اسرافیل میآید.
با دکتر عارف صحبت میکردم. چاق سلامتی عید. من شخصیت خودش را دوست دارم. توصیه کردم که مراقب باشد. توی خانه بماند. با هم موافق بودیم که اگر خیلی از جلسات نباشد، کارها بهتر انجام میشود. طنز آقای رشیدپور هم در مورد دکتر عارف جالب بود. دست انداختن سکوتهای عارف همه سوژه شده. و چه خوب قضیه اینکه جناب عارف جنبه داشت و تشکر کرد و نامه ننوشت و رونوشت به قوه قضاییه نداد.
دیدم آقای انتظامی معاون سینمایی اعلام کرده که هنرمندان بزرگی به هنرمندان جهان نامه نوشتهاند، هم در مورد کرونا و هم در مورد تحریم. دستشان درد نکند. اما به آقای انتظامی گفتم تکلیف هنرمندان را روشن کنید. خیلی نازنین هستند. مینویسند، فحش میخورند، نمینویسند، باز هم مورد اهانت قرار می گیرند. بیدفاع هستند. اما دل از مردم بر نمیدارند. یکی از همسایههای قدیممان زنگ زد. پدرش سالها در عراق اسیر بود. خواست تبریک بگوید، گریه کرد. گفت یک ماه قرنطینه نابودمان کرد. پدرم ۷ سال اسیر بود. 4 سال سلول. به یاد همه بودیم، به افتخار اسرای جنگ هم کف مرتب.
در دهه پنجاه تب احضار ارواح در ایران بالا گرفته بود. توی نوجوانی ما. یکبار با پدرم رفتیم پیش یکی از اینها. گفت تو چون نوجوانی دراز شو، من بوسیله روح تو،احضار ارواح کنم. مثل شصت تیر در رفتم. شر طور بودم از بچگی. ولی الان اگر دکان احضار ارواح باز هست، یکی پیشنهاد بدهد روح محمدبن زکریای رازی را احضار کنند، اولا کمی در مورد احوالات این روزهایش بپرسند. شایعه در موردش زیاد شده. بعد یک پیام ازش بگیرند که الکل صنعتی برای خوردن درست نشده. تلفات خوردن الکل صنعتی پا به پای کرونا دارد پیش می رود. گوش شیطان کر، ما که با هم خوبیم، اما یکی نوشته این روزها همسرم هی به من نگاه میکنه و میگه خدایا این بلا را از سر ما کم کن. نمیدانم منظورش منم یا کرونا
تا فردا
سید محمدعلی ابطحی
۰۴ فروردين ۱۳۹۹