
امروز باز دخترها و نوهها آمدند. بیرون قرار گذاشتیم. به بچهها گفتم چرا کم میآیید؟ هادی گفت آخه هوا آلوده است. ظاهرا گفته بودند مریضی آمده. گفته پس چرا من هر کی را میبینم مریض نیست. بحث هوا را پیش کشیدهاند. اسکوتر امیر علی را هم سوار شدم. دیشب فیلم سینمایی گلوریا بل را دیدم. محصول ۲۰۱۸.به درد روزهای آرامش میخورد.
دکتر جهانپور سخنگوی وزارت بهداشت در بخش متاسفانهاش از فوت ۱۵۸ نفر در بیستوچهارساعت گذشته خبر داد. آمار بالاست و انسان فقط آمار نیست.
صد سال پیش کتاب طنز صحرای محشر جمالزاده را خوانده بودم. چیزی در این مایهها نوشته بود که در روستا به دختری ابراز عشقی کرده بود و وعده داده بود قیامت هم که زنده شود، با او باشد. بعد در شلوغ پلوغی و گردوخاک قیامت، دید مخدرهای او را صدا میزند. نگاه کرد، دختر را دید که میگفت الوعده وفا. او هم با دست دختر را به طرفی پرت کرد که من اصلا چنین موجودی را تا حالا ندیده ام. حالا در این واویلای کرونایی، آمریکا ماسکهای خریداری شده آلمان را برداشته. ایتالیاییها کشتی لوازم بهداشتی تونس را سر راه خالی کردهاند. همه مثل اون دختر خانمه دنبال قول این دنیایی هستند. یکی ادعای پیغمبری کرده بود. گفتند اگر راست میگی بگو این درخت بیاید جلو، گفت. درخت نیامد. خودش به طرف درخت رفت. گفت ما از آن پیغمبرهای بیتکبریم. حالا هم که درخواست رفع حصر کروبی، موسوی و رهنورد عملی نشد، مثل پیغمبرهای بیتکبر خودمان در حصر رفتیم؛ حالا عده زیادی درخواست کردهاند که این سه عزیز هم به جای حصر، قرنطینه خود خواسته شوند. سریال پایتخت تمام شد. با اینکه گارانتی سازمان رسانه ای اوج را داشتند و میتوانستند از خط ویژه بروند، برنامه بنداز در رویی بود. فقط شیرینیاش مدیون مردم خوب مازندران بود با لهجه قشنگشان. یادتان هست احمدینژاد بین دو تا تعطیلی را تعطیل میکرد. روحانی نکرد. حالا کرونا همه تعطیل نکردنها را از حلقومش کشید بیرون. هر روز داروی ضدکرونای جدیدی کشف میشود. اونها را موقتاً بیخیال؛ دکترها برای زخم بستر چه پیشنهادی دارند؟
تا فردا
۱۶ فروردين ۱۳۹۹