من نه منتقد سینمایی هستم نه عاشق فیلم و سینما که بخواهم تحلیل فیلم کنم ولی گاهی که فیلمی میبینم در ذهن خودم تحلیلی در مورد محتوا و پیام فیلم و پیام پنهان فیلم و ... میکنم. سینمای امروز دنیا سینمای شیطان است، سینمایی که یا با خدا میجنگد یا خدا را بی خاصیت نشان میدهد و این موضوع در شئون مختلف این سینما جریان دارد. چندی پیش کارتون angry bird را برای دخترم گذاشتم و ناگهان متوجه شدم عقاب درون فیلم خدایی است بی خاصیت! و پیام فیلم این است که خدا برای شما کاری نمیکند و خودتان باید به فریاد خودتان برسید! فیلمها و سریال های کرهای که پر است از خدای بی خاصیت و بی فایده
خدای سینمای هالیوود خدایی است که جسم دارد و ضعیف است ( و قالت الیهود ید الله مغلوله) و گاهی هم مانند فیلمهای ثور خدایان یونان باستان هستند که تنها به فکر عیاشی خویش اند!
خب آنچه من را به نوشتن این موضوع واداشت تحلیل سینما و فیلم نبود نسخه انگلیسی سرود سلام فرمانده را دیدم و از خودم پرسیدم مخاطبی که در غرب زندگی میکند چگونه باید با امام زمان آشنا شود؟ سینمای غرب که سینمایی است که با خدا میجنگد چهره اسلام که توسط داعش کریه و خشونت طلب معرفی شده است و در سینمای غرب امام زمان همان دجال است! آیا ما کاری کرده ایم که مخاطب را با امام زمان آشنا کنیم؟ آیا چهرهای که از امام زمان به کودکان خود و دنیا معرفی کردهایم؟ چند ماه پیش یکدفعه دختر پنج ساله ام گفت من فهمیدم امام زمان چجوریه! امام زمان عین نینجاهاست! و من خیلی ناراحت شدم که چرا نتوانسته ام چهره امامم را به دخترم نشان دهم تا عاشق امام شود نه عاشق نینجا! چگونه باید رحمت امام را، مهربانی امام را، عظمت و بزرگی امام را به دخترم نشان میدادم تا عاشق امام شود؟ آیا هنر امروز ما، سینمای امروز ما، چه برای کودکان خودمان و چه برای دنیا ماکتی از حکومت امام زمان را نشان میدهد؟ یا سینمای ما هم فقط به دنبال سینمای کافر غرب میدود!
شاید پیام نوشته هیچ نیست، عاشقان هنر و سینما هم از این تیتر بگذرند فقط درد دلی بود که گذشت