من فقط کلمات و جملات رو پشت سر هم مینویسم!
انتظار ندارم که بفهمید یا درک کنید.

فقط میخوام بنویسم!
آره، این تنها خواسته منه!
که بنویسم... بی پرده بنویسم!
خب..من آدم قابل قبولیم..در نگاه دوستان، خانواده و جامعه..
اما اگه از نزدیک تر نگاه کنم، هیچی نیستم!!
تصمیمات احمقانه میگیرم!
رفتار های عجیب و غریب نشون میدم
افکار مسخره ای دارم
و هزاران جمله دیگه که میتونم بنویسم و به خودم ثابت کنم که وضعم از چیزی که فکر میکنم هم بدتره،
آره.. من همون آدمیم که دلش میخواد ساعت ها پشت گوشیش بشینه و خوراکی بخوره
همون آدمی که دوست داره از تمام آدمای اطرافش سرپیچی کنه
همون آدمی که به طرز احمقانه ای عاشق روابط ناسالم و آسیب زنندست
همون آدمی که میخواد به همه ناسزا بگه و بعدش هم فقط بزاره و بره..
همون آدمی که دوست داره راجع به دارایی هاش اغراق کنه و هر چیزی که جزو ویژگی های شخصی یا محیطیشه رو پرت کنه توی صورت بقیه!
همون آدمی که دلش میخواد همیشه، همه جا و بدون هیچ علتی بزنه زیر گریه
همون آدمی که سر هر چیز کوچیکی در ها رو محکم به هم میکوبه و بعدش هم وسایل رو بهم میریزه!
همون آدمی که تمایل به خودآزاری داره
همون آدم غیرمنطقی
همونی آدمی که خودش هم خودش رو نمیفهمه!!
من همیشه تظاهر به خوب بودن میکنم..واقعا هم خوبم...این من، من نیستم!!
منی که تمایل به انجام اشتباهات داره
منی که عاشق هیجانات لحظه ایه
منی که میخواد تمام عمرش رو به دور از آدمها غرق بشه توی کتاب و موسیقی
منی که سکونت رو دوست داره
منی که زیاد فکر میکنه
منی که بدبینه
منی که چندقطبیه!
منی که...
منی که اونقدر با خودم متناقضه که حس میکنم یه زائده اضافه توی بدنمه و میخوام به هر قیمتی که شده از خودم جداش کنم!!
اما من تاریک هم هرازگاهی زندست و زندگی میکنه، من تاریک هم برای خودش افکار و ماجراهایی داره،
که شاید بخواد بروزشون بده،
من تاریکم حق زندگی داره....
پس تصمیم گرفتم تمام تجربیات بیش از حد مسخرهام رو اینجا بنویسم تا به این من هم فرصت زندگی و ابراز بدم.. نمیدونم!
تنها چیزی که میدونم اینه که من هم میخوام طعم زندگی رو به شیوه خودم بچشم و این برام ارزشمنده..این بهم تسکین میده...
و در آخر اینکه اگه دارید این رو میبینید باید بگم اینجا هیچ چیز قشنگی وجود نداره!