
من و بابا کسم آشتی بده...
یه لحظه به من گوش میدی: منو میزاری تو باکس، براشون میبندیم میزاری تو ماشین راه میفتی، بالا پایین این بالا پایین، از خونه دور میشی، سر و صداهای زیاد، او های جدید، شاید تو ماشین حالم بد بشه و بالا بیارم و شایدم دستشویی کنم...
بعد این همه استرس بگو کجا میرسیم: دامپزشکی. فکر کن یه غریبه بغلت میکنه معاینه میکنه زبونملال واکسن میزنه، دوباره میزارن توی باکس و دوباره با اون هم استرس میرسی خونه. خدا وکیلی تو بودی از باکس خوشت می اومد؟؟؟؟؟؟
اینجاست که خودم میگم اسم این باکس نیست: شکنجهگاه گربه هاست! اول از همه بگم وقتی میخوای منو بابا کس دوست کنی اینقدر استرس نداشته باش. من استرس تو را میفهمم و زبان بدنتو می خونم. تو آروم باشی منم آرومم.
آخه چرا وقتی میخوایم بریم دامپزشکی این باکسورو می کنی؟خب اینطوری من ازش میترسم. تو بزار بیرون و همیشه جلو چشمم باشه... کفشو یه حوله بنداز و چندتا تشویقی بذار توش. هم مخفی گاه محبوبم میشه و هم بهش عادت می کنم...
اگه دیدی تو با کس راحتم میتونی درش هم ببندی والا اگه چیزی بگم. برگ بهم تشویقی بده. یه ذره که عادت کردم منو با باکس بلند کن تو خونه یه چرخی بزن. یه اسپری هست به نام فلی وی که اگه میبینی بی تابم،بیست دقیقه قبل گوشههای باکس بزن...
برای اینکه باکسمو بیشتر دوست داشته باشم کنارش به من غذا بده. حالا تقریباً احساس خوبی دارم. منو بذار تو باکس بعدش برو سمت ماشین و منو بزار تو ماشین ولی فعلا ماشین رو روشن نکن. دفعه بعد ماشین و فقط روشن کن و حرکت نکن...
دفعه بعد ماشین رو روشن کن و یه دور کوچیک بزن. هرچی مثبت و کوتاه تر برای من جذاب تر. بعدش پایه ام با هم بریم دور دور اصلاً جاهای دور. ممنونم از این که مهربونی و باهام کنار میای... باهام دعوا نکن هیچوقت مرسی
لطفا با نظراتتون لویی پت رو همراهی کنید...
لایک هم یادتون نره