پنجمین داستان این مجموعه داستان منتخب "در قایق بادبانی" است. داستانی که ما را در امواج روابط انسانی غرق میکند. روابطی که در خانهای ساحلی میگذرد. ساکنان این خانه مادر و پسرک چهارسالهاش و دو خدمتکار زن هستند. داستان اگر چه حول پسرک و فرار و پناه گرفتنش در قایق بادبانی میگذرد، اما هر یک از شخصیتها نمایندهی نوعی نگرش در آمریکای پساجنگ هستند. خانم اسنل، خدمتکاری که به زحمت سعی دارد تابع مُد روز باشد و درگیر مشکلات زندگی و شغل پرزحمتش است. خدمتکار دیگر، ساندار، که هرچند زحمتکش و پرکار است اما افکار یهودستیزانهای دارد و نسبت به کودک و پدرش نگاه نفرتانگیزی دارد.
گفتگوی این دو خدمتکار نوعی از جداماندگی، شنیده نشدن و غرقگی آدمها در مشکلاتشان را نشان میدهد و همزمان نشانههایی از نگرانی در ساندارا میبینیم و میفهمیم او خطایی کرده و حرفی زده که دربارهاش نگران است. در صحنهای که بوبو، خانم خانه، وارد آشپزخانه میشود یعنی صحنه مرکزی ابتدای داستان، گفتگویی میان این سه زن شکل میگیرد. گفتگویی سهجانبه درباره کودک، و در این صحنه است که انگار این کودک و گفتگو درباره احوالات او لحظاتی این سه زن را به هم نزدیک میکند. درعینحال این گفتگو شخصیت شفاف و صمیمانه مادر را هم بیشتر آشکار میکند.
در اپیزود دوم داستان که سلیجر با بستن در توری آشپزخانه ما را بههمراه با مادر به کنار اسکله میبرد. در این صحنه شاهد رابطه مادر و لیونل هستیم. پسری خشمگین و غمگین که با فقط توان چرخاندن سکان قایق پهلوگرفته در ساحل را دارد. پسر ی که آزردهست و بارها طعم گزنده تحقیر را چشیده. او نمیتواند این باری را که دنیای بزرگسالان بر او تحمیل کرده است تحمل کند. همبازیاش در پارک او را بوگندو مینامد و خدمتکاران خانه مثل یک موش به او نگاه میکنند و این پسر چهارساله پناهی جز گریختن و پنهان شدن از آنها نیافته است.
در این اپیزود از داستان شاهد شاهکار دیالوگنویسی سلینجر هستیم. دیالوگی پیش برنده، سازنده و به شدت مطابق با الگوهای سالم و امروزی فرزندپروری. حقیقتا شناخت نویسنده از دنیای کودکان و ساختن ارتباط و گفتگو بین او و مادرش شگفتآور است. در خلال صحنه دریانوردبازی مادر و کودک ما متوجه حضور خانواده گلس و ردپای دایی سیمور و اندوهی که مادر و کودک دارند را میبینیم.
در پایان داستان ارتباط عمیق مادر و فرزندی ساخته میشود و مادر قدم به دنیای لیونل میگذارد. او میگوید که چطور پدرش را تحقیر کردهاند هرچند مفهوم درست کلمهای را که خدمتکار گفته درنیافته است، اما شامهی تیز کودکانهاش توهین را درک کرده است. همدلی و همراهی مادر با او گرهگشاست و وعده خیارشور و یک مسابقهی دو آنها را دوباره به خانه و امنیت برمیگردند.