
تا حالا شده که عکس یه نفر رو ساعتها بشینی و نگاه کنی و بخندی؟! گریه کنی! حالت گرفته بشه! و...
ولی من شدم.!
عکس اون دختری که عاشقشم رو ساعتها میشینم و نگاهش میکنم، باهاش میخندم، باهاش میرقصم، باهاش گریه میکنم، چقدر زیباس نه؟
این یعنی نهایت عشق، نهایت وابستگی...
اصلا این عشق چیه؟
چیه که یه پسر ۳۳ ساله رو اینطوری مثل یه
پسر بچه ۵ ساله کرده؟! همونقدر زودرنج، لجوج،
بی پروا...
این راه عشق پر از تلاطمه...پر از شور و هیجان
پر از خنده و گریه...
راه عشق، اینه که بدویی برای رسیدن به عشقت،
بهترین راه دنیاس.
اما یبار یجا شنیدم،
عشق نرسیدن است..!
اگه قراره نرسم، چرا افتادم تو راه؟!
که چی بشه؟ تهش دلشکسته بشم؟ دیوونه بشم؟
این راه عشق، راه بی پایان عشق چیه؟
# عشق
لطفا نظراتتونو بهم بگین...
مرسی