ویرگول
ورودثبت نام
پگاه
پگاه
پگاه
پگاه
خواندن ۲ دقیقه·۱ ماه پیش

ای کاش هنوز خواب بود

تاحالا شده توی یه خواب بد گیر کنید اینور و اونور بدویید ولی کسی نجاتتون نده اونقدر بدویید که پاهاتون رو حس نکنید هر چقدر موهاتون رو بکشید جیغ بکشید کسی کمکتون نکنه و تو بدونی کمک قرار نیست هیچوقت از راه برسه و همینه که همینه؟ تاحالا شده از اعماق بدنتون از جایی که جانی درش هست و نیست کمک بخواید اما کسی نشنوه؟ انگار دیگه صدایی ندارید و فریاد هاتون داره گوش خودتون رو کر میکنه؟ همش تو سر خودمه بیرون نمیاد هیچ راهی نداشتم و کسی کمکی نمیکرد نمیتونست که کمک کنه اما من چشم به سوراخ هایی بودم که ازشون نور میتابید به داخل من ملتمسانه به اونجا به نورها نگاه میکردم جیغ میکشیدم شاید اینبار یکی من رو از داخل خودم ببینه شاید یکی پیدا بشه که دلش به حال من بسوزه اما من اخرش رو هم دیدم کسی نبود کسی نخواست به من کمک کنه کسی هم کمک نکرد من اونقدر جیغ کشیدم تا از حال رفتم من قبلا این خواب ها رو دیده بودم من در وجود خودم قسم میخوردم که نذارم واقعی بشود اما حالا دیگه خواب نیست دیگه بیدار شدنی درکار نبود بیدار بیدار بودم هوشیار ترین ادم جهان بودم اما از هر کابوسی بدتر بود واقعیت جلوی چشمام داشت میسوخت اون من بودم وجود من بود دست هایی که روزی روی قلبم گذاشتم و از ته قلبم ارزو کردم شرایط جور دیگری باشد اما نشد من نخواستم؟ نمیدونم کاسه های چشمم اذیتم میکنن همیشه اذیتم میکردن حالا بیشتر از همیشه هر لحظه بزرگ تر میشن و بیشتر خودشونو به دیواره چشمم فشار میدن و در چشم به هم زدی دیگر در جای خود قرار ندارند اینجوری بهتره بدون چشم چشمی که این کابوس را ببیند بدون چشمهام همه چیز ساده تر خواهد شد امیدارم اینطور باشد امیدوارم این چشم های در امده خودشان به دنبال کمک کننده نروند امیدوارم دیگر انتظار کسی را نکشند امیدوارم حالا دست های سوخته ام یاد گرفته باشند که چطوری اشتباه را تکرار نکنند

۱
۰
پگاه
پگاه
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید