پیله

---

شکسته‌هایی از من را که روی زمین ریخته شده‌اند سعی می‌کنم با پا خرد کنم.
کف پایم را محکم روی خرده‌های خودم می‌کوبم اما شکسته‌هایم تنها پایم را زخم می‌کنند، خودشان خراش برنمی‌دارند.
قطره‌های خونم زمین را رنگین می‌کنند.
قطره‌هایی از من همراه خونم روی زمین می‌چکند؛ آن‌هایی روی زمین می‌چکند که فکر می‌کنم دوستشان داشتم… شاید بیشتر از خودم آن‌ها را نیاز داشتم.

خم می‌شوم تا خودم را از روی زمین جمع کنم اما روی خونم سر می‌خورم و می‌افتم.
من از تمام خودم می‌افتم.
من از تمام من‌هایی که پدر و مادرم آرزو دارند ببینندشان می‌افتم.

از خودم زمین می‌خورم، اما خودم بلند نمی‌شوم.
می‌توانم ازش کمک بگیرم؟ دستم را رد می‌کند.
هیچ‌وقت نمی‌توانم به خودم بیایم.

در خودم گم شده‌ام.
با خودم دعوایم شده.
با خودم قهر کرده‌ام.

چه کسی می‌خواهد من را برگرداند؟
خودم.
همه‌چیز در من اتفاق می‌افتد.
همه‌ی کارها را خودم انجام می‌دهم…