ذهن برای این که بتواند حقیقت را همان‌جور که هست بفهمد، باید کاملاً خالی از تکانه‌ها و خواهش‌ها و ترس‌های گوناگون باشد.
این امر را نه با اجبار و سرکوب، که صرفاً با آگاهی می‌توان انجام داد؛ به تک تک فكرها یا احساس‌ها همان جور که هستند باید نگاه کرد، یعنی بدون محکوم کردن و طرفداری کردن و توجیه کردن.
