مرد با چهره‌ای برافروخته وارد مجلس خلیفه شد. دست همسرش را گرفته بود و اصرار داشت که حرفش را پیش از هر قضاوتی بشنوند.
رو به خلیفه کرد و گفت:
«ای خلیفه! من و همسرم هر دو سیاه‌پوست هستیم، اما این زن پسری به دنیا آورده که پوستش کاملاً سفید است. من نمی‌دانم این بچه از کجا آمده، اما چنین چیزی برایم قابل قبول نیست.»
خلیفه نگاهی به زن انداخت و سپس رو به حاضران کرد و ماجرا را بازگو نمود.
مردم شروع به اظهار نظر کردند. بیشتر آنها زن را مقصر می‌دانستند و حکم سنگسار او را پیشنهاد می‌کردند.
زن مات و مبهوت به اطراف نگاه می‌کرد. نه کسی به حرفش گوش می‌داد و نه فرصتی برای دفاع از خودش داشت.
سرانجام حکم صادر شد و مأموران برای اجرای آن زن را از مجلس بیرون بردند.
در میانه راه، امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام با آنان روبه‌رو شدند.
حضرت با دیدن زن و مأموران پرسیدند:
«این زن را کجا می‌برید و جرمش چیست؟»
مأموران ماجرا را تعریف کردند.
حضرت فرمودند:
«او را بازگردانید. پیش از اجرای حکم باید حقیقت روشن شود.»
سپس رو به مرد کردند و پرسیدند:
«آیا همسرت را به خیانت متهم می‌کنی؟»
مرد گفت:
«نه، من چنین چیزی ندیده‌ام، اما نمی‌توانم بپذیرم که دو پدر و مادر سیاه‌پوست صاحب فرزندی سفیدپوست شوند.»
حضرت پرسیدند:
«آیا تا به حال پیش آمده که در دوران قاعدگی همسرت با او همبستر شوی؟»
مرد لحظه‌ای سکوت کرد و گفت:
«بله، یک شب همسرم گفت در دوران عادت ماهانه است، اما من تصور کردم بهانه می‌آورد و به خاطر سرما نمی‌خواهد به من نزدیک شود. به حرفش توجه نکردم.»
حضرت رو به زن کردند و پرسیدند:
«آیا آنچه شوهرت می‌گوید درست است؟»
زن پاسخ داد:
«بله، همان شب به او گفته بودم که در دوران قاعدگی هستم، اما او حرفم را نپذیرفت.»
حضرت پس از شنیدن سخنان آن دو، فرمودند:
«پس این زن بی‌گناه است و نباید به خاطر چیزی که حقیقت آن را نمی‌دانید مجازات شود. این کودک فرزند شماست. بر اساس روایتی که از این ماجرا نقل شده، علت تفاوت رنگ پوست او نیز به همان اتفاق مربوط دانسته شده است.»
مأموران زن را آزاد کردند و مرد با فرزندش به خانه بازگشت.
آن روز، زنی که تا چند لحظه پیش در آستانه مرگ قرار داشت، به لطف روشن شدن حقیقت نجات یافت.
گاهی یک قضاوت عجولانه می‌تواند زندگی انسانی را نابود کند و گاهی یک پرسش درست، پیش از صدور حکم، می‌تواند حقیقتی بزرگ را آشکار سازد.
✍️: محمدعلی مقیسه(لیمان)
