چه لبخند قشنگی داری دختر
شدی آرامِ این شب‌های پرپر
نگاهت مثل بارانِ بهاری‌ست
پر از قصه، پر از احساس و باور
نرو آرام، که دل بی‌تو پریشان
شود این شهر خاموش و گریزان
بمان تا کوچه‌ها آواز خوانند
ز عطر خنده‌های تو فراوان
تو آن نوری که در شب می‌درخشی
میان خستگی‌ها گل به دستی
اگر دنیا پر از غم‌ها شود باز
تو با یک خنده، دنیا را شکستی
✍️: محمدعلی مقیسه(لیمان) ❤️
بشنو از دل چون حکایت می‌کند،
از زمانه هی شکایت می‌کند.
دردها را با تو قسمت می‌کند،
از رفاقت‌ها روایت می‌کند.
درددل‌ها را تو باور می‌کنی،
روح را از غصه پرپر می‌کنی.
در مجازی‌ها تو واقعی شدی،
دردها را خوب مرهم می‌کنی.
✍️: محمدعلی مقیسه(لیمان) ❤️
۱۴۰۳/۱۲/۲۸
