ویرگول
ورودثبت نام
محمد علی(لیمان)
محمد علی(لیمان)گاهی میان چند واژه، قصه‌ای پنهان است که فقط دل‌ها آن را می‌شنوند. اینجا ردّ پای قلمی‌ست که از عشق، زندگی و سکوت‌های ناگفته می‌نویسد؛ شاید در یکی از این نوشته‌ها، راز کوچکی از دل خودتان پیدا کنید.
محمد علی(لیمان)
محمد علی(لیمان)
خواندن ۲ دقیقه·۳ ماه پیش

صدای آخرین پیام (قسمت اول)

لیمان فقط یک نام نیست؛ روایتی است از تجربه، احساس و جست‌وجوی حقیقت. در داستان‌های لیمان، رازها پنهان می‌مانند، اما حقیقت همیشه راهی برای آشکار شدن پیدا می‌کند.
لیمان فقط یک نام نیست؛ روایتی است از تجربه، احساس و جست‌وجوی حقیقت. در داستان‌های لیمان، رازها پنهان می‌مانند، اما حقیقت همیشه راهی برای آشکار شدن پیدا می‌کند.

لیمان همیشه باور داشت که بعضی اتفاق‌های زندگی، هرگز واقعاً تمام نمی‌شوند؛ فقط در گوشه‌ای از ذهن پنهان می‌شوند تا روزی دوباره خودشان را نشان دهند.

آن شب، باران آرامی می‌بارید. صدای قطره‌ها روی شیشه پنجره، سکوت خانه را پر کرده بود.

لیمان سال‌ها بود به سراغ جعبه قدیمی گوشه انباری نرفته بود؛ جعبه‌ای که پر از خاطراتی بود که هم دوستشان داشت و هم از روبه‌رو شدن با آن‌ها فرار می‌کرد.

بالاخره آن شب تصمیم گرفت در جعبه را باز کند.

چند عکس قدیمی، یک ساعت خراب، چند نامه زردشده و یک گوشی تلفن همراه قدیمی داخل آن بود.

گوشی را برداشت و با لبخندی تلخ گفت:

«عجیب است... هنوز هم اینجا مانده‌ای.»

او مطمئن بود گوشی دیگر هیچ استفاده‌ای ندارد، اما وقتی دکمه روشن شدن را فشار داد، صفحه بعد از چند ثانیه روشن شد.

باتری تقریباً خالی بود.

در میان فایل‌های قدیمی، ناگهان یک اعلان ظاهر شد:

یک پیام صوتی جدید دارید.

قلب لیمان برای لحظه‌ای ایستاد.

پیام مربوط به سال‌ها قبل بود؛ همان روزهایی که یک اتفاق تلخ مسیر زندگی او را تغییر داده بود.

با تردید روی پیام کلیک کرد.

چند ثانیه فقط سکوت شنیده شد...

بعد صدایی آشنا در فضای اتاق پیچید.

صدایی که لیمان فکر می‌کرد دیگر هیچ‌وقت نخواهد شنید.

«لیمان... اگر این پیام را شنیدی، یعنی من نتوانستم آن چیزی را که باید، به تو بگویم...»

دست‌هایش شروع به لرزیدن کرد.

صدا ادامه داد:

«اما خواهش می‌کنم قبل از اینکه قضاوت کنی، دنبال حقیقت بگرد. بعضی چیزها آن‌طور که به نظر می‌رسند نیستند.»

پیام تمام شد.

همین.

نه توضیحی بود، نه نشانی، نه پاسخی برای سؤال‌های بی‌شمار لیمان.

او چند بار دیگر پیام را گوش داد.

هر بار همان جمله در ذهنش تکرار می‌شد:

«بعضی چیزها آن‌طور که به نظر می‌رسند نیستند...»

صبح روز بعد، لیمان تصمیم گرفت گذشته را دوباره بررسی کند.

او به سراغ همان مکان‌هایی رفت که سال‌ها از آن‌ها دوری کرده بود.

در میان وسایل قدیمی، یک دفترچه پیدا کرد.

دفترچه‌ای که روی آخرین صفحه آن فقط یک جمله نوشته شده بود:

«اگر روزی لیمان این نوشته را پیدا کرد، یعنی زمان گفتن حقیقت رسیده است.»

اما عجیب‌ترین قسمت ماجرا این نبود...

عجیب این بود که زیر این جمله، تاریخ نوشته شده بود.

تاریخی که هنوز نرسیده بود.

لیمان به صفحه خیره ماند.

چگونه ممکن بود کسی سال‌ها قبل، درباره پیدا شدن این دفترچه در آینده نوشته باشد؟

او نمی‌دانست وارد چه رازی شده است...

و نمی‌دانست پاسخ این معما، چیزی نیست که انتظارش را دارد.

ادامه دارد...

✍️ : محمدعلی مقیسه(لیمان)

مسیر زندگیداستان کوتاهداستان معماییزندگی
۲
۱
محمد علی(لیمان)
محمد علی(لیمان)
گاهی میان چند واژه، قصه‌ای پنهان است که فقط دل‌ها آن را می‌شنوند. اینجا ردّ پای قلمی‌ست که از عشق، زندگی و سکوت‌های ناگفته می‌نویسد؛ شاید در یکی از این نوشته‌ها، راز کوچکی از دل خودتان پیدا کنید.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید