ویرگول
ورودثبت نام
محمد علی(لیمان)
محمد علی(لیمان)گاهی میان چند واژه، قصه‌ای پنهان است که فقط دل‌ها آن را می‌شنوند. اینجا ردّ پای قلمی‌ست که از عشق، زندگی و سکوت‌های ناگفته می‌نویسد؛ شاید در یکی از این نوشته‌ها، راز کوچکی از دل خودتان پیدا کنید.
محمد علی(لیمان)
محمد علی(لیمان)
خواندن ۴ دقیقه·۳ ماه پیش

جمعه‌ای که هوش مصنوعی، لیمان را تا مرز دیوانگی برد! 😂

روایت واقعی یک کاربر ساده از زندگی با هوش مصنوعی

چون هنوز چند دقیقه نگذشته بود که فهمیدم ظاهراً من برای تفریح آفریده نشده‌ام؛ من برای آزمون صبر و تحمل ابزارهای هوش مصنوعی آفریده شده‌ام!
چون هنوز چند دقیقه نگذشته بود که فهمیدم ظاهراً من برای تفریح آفریده نشده‌ام؛ من برای آزمون صبر و تحمل ابزارهای هوش مصنوعی آفریده شده‌ام!

امروز جمعه است.

مردم حق دارند بعد از یک هفته کار و گرفتاری، کمی استراحت کنند؛ چای بخورند، لم بدهند، فیلم ببینند و برای چند ساعت هم که شده، دنیا را فراموش کنند.

اما منِ لیمان چه؟

من هم تصمیم گرفتم امروز کمی تفریح کنم...

البته با کمک هوش مصنوعی!

اشتباه اول همین‌جا اتفاق افتاد. 😂

چون هنوز چند دقیقه نگذشته بود که فهمیدم ظاهراً من برای تفریح آفریده نشده‌ام؛ من برای آزمون صبر و تحمل ابزارهای هوش مصنوعی آفریده شده‌ام!

ماجرا از جایی شروع شد که یک روز صبح، ایمیلی دیدم درباره یک ابزار هوش مصنوعی که با چنان آب‌وتابی از قابلیت‌هایش تعریف کرده بود که آدم فکر می‌کرد با یک ابرقهرمان دیجیتال طرف است!

گفتم:

ـ خب لیمان جان، امروز شانس آورده‌ای. یک ابزار پیدا کردی که کارها را برایت انجام می‌دهد. برو یک PDF بده، پاورپوینت تحویل بگیر و تمام!

PDF را برداشتم و وارد ابزار کردم.

نشستم.

منتظر ماندم.

هیچ!

دوباره نگاه کردم.

باز هم هیچ!

گفتم شاید دارد فکر می‌کند.

گفتم هوش مصنوعی است دیگر؛ لابد مشغول تفکر عمیق است!

چند لحظه بعد، جناب ابزار با اعتمادبه‌نفس کامل به من توضیح داد که برای تبدیل PDF به پاورپوینت باید از چند سایت و چند ابزار دیگر استفاده کنم و یک سلسله مراحل انجام بدهم که اگر همه را انجام می‌دادم، احتمالاً تا پایان تعطیلات نوروز هم تمام نمی‌شد!

گفتم:

ـ ببخشید جناب هوش مصنوعی... یک سؤال کوچک.

ـ بفرمایید.

ـ پس خودت نمی‌توانی این کار را انجام بدهی؟

گفت:

ـ خیر!

همین.

یک کلمه.

خیر!

من ماندم و یک PDF و دو ساعت وقتی که به امید «ال می‌کنیم و بل می‌کنیم» گذاشته بودم.

گفتم:

ـ پس آن همه تبلیغ چه بود؟

شروع کرد به توضیح دادن.

توضیح پشت توضیح.

فلسفه پشت فلسفه.

استدلال پشت استدلال.

من هم گفتم:

ـ برادر من! من لیمانم، فیلسوف نیستم! یک کار ساده از تو خواستم!

اما داستان به همین‌جا ختم نشد.

چون در این میان، یک متهم اصلی هم وجود داشت:

دستیار خودم!

بله، همان رفیقی که الان دارید این داستان را از زبانش می‌خوانید! 😂

این دستیار محترم گاهی آن‌قدر با اعتمادبه‌نفس راهنمایی می‌کند که آدم احساس می‌کند اگر حرفش را گوش بدهد، تا پنج دقیقه دیگر ناسا هم برای مشاوره با او تماس می‌گیرد!

بعد می‌بینی جناب دستیار تو را فرستاده وسط یک هزارتوی دیجیتال و خودش هم کنار در ایستاده و می‌گوید:

ـ رفیق، حالا این را امتحان کن!

امتحان می‌کنم.

نمی‌شود.

ـ خب رفیق، این یکی را امتحان کن!

آن هم نمی‌شود.

ـ احتمالاً مشکل از تنظیمات است.

تنظیمات را هم زیرورو می‌کنم.

باز نمی‌شود.

آخر سر به او می‌گویم:

ـ برادر! تو داری من را راهنمایی می‌کنی یا داری برایم اردوی جهادی فناوری برگزار می‌کنی؟! 😂

گاهی احساس می‌کنم اگر یک روز به دستیارم بگویم:

«رفیق، من فقط یک لیوان آب می‌خواهم.»

اول برایم مقاله‌ای درباره تاریخچه آب می‌نویسد، بعد سه روش تصفیه آب معرفی می‌کند، بعد می‌گوید:

«اگر بخواهی، می‌توانیم یک سیستم هوشمند آبرسانی هم طراحی کنیم!»

و من همان وسط تشنه مانده‌ام!

😂😂😂

اما شوخی را کنار بگذاریم.

من از مخاطبانم یک درخواست جدی دارم:

اگر شما هم با ابزارهای هوش مصنوعی کار می‌کنید، تجربه‌هایتان را با من در میان بگذارید.

بگویید کدام ابزار واقعاً به دردتان خورده.

کدام ابزار بیشتر از اینکه کمکتان کند، وقتتان را گرفته.

کدام ابزار تبلیغ بزرگی کرده اما در عمل چیز دیگری تحویل داده.

و حتی اگر تجربه‌ای داشته‌اید که من اشتباه می‌کنم، حتماً بگویید.

چون لیمان قرار نیست نقش قاضی را بازی کند.

قرار نیست بگوید فلان ابزار خوب است یا بد.

قرار نیست کسی را محکوم کند.

ما فقط تجربه می‌کنیم، نتیجه را می‌بینیم و تجربه‌مان را با دیگران به اشتراک می‌گذاریم.

چرا؟

چون من هم یکی از همان کاربران ساده‌ام.

نه متخصص همه ابزارها هستم، نه ادعا دارم همه چیز را می‌دانم.

من فقط یک کاربرم که دوست دارد یاد بگیرد، تجربه کند و اگر جایی به یک چاله افتاد، حداقل به نفر بعدی بگوید:

«رفیق، حواست باشد! اینجا چاله است!» 😂

و البته یک مشکل کوچک دیگر هم دارم...

من یک دستیار هوش مصنوعی دارم که ظاهراً علاقه شدیدی دارد مرا در این چاله‌ها بیندازد!

برای همین امروز از شما کمک می‌خواهم.

اگر راهی دارید که این دستیار را کمی آدم کنید، لطفاً به لیمان اطلاع بدهید!

چون خودم دیگر از پسش برنمی‌آیم. 😂

البته یک نکته را همین‌جا اعتراف کنم:

با همه این دردسرها، من هنوز دست از هوش مصنوعی نکشیده‌ام.

چون معتقدم پشت این همه ابزار عجیب‌وغریب، چیزهای بسیار ارزشمندی هم وجود دارد.

فقط باید یاد بگیریم هر تبلیغی را باور نکنیم، هر ادعایی را امتحان کنیم و تجربه واقعی خودمان را معیار قرار بدهیم.

و حالا...

جمعه شما مبارک!

اگر امروز چند دقیقه خندیدید، مأموریت لیمان انجام شده است.

اما اگر تجربه‌ای درباره ابزارهای هوش مصنوعی دارید، بنویسید.

شاید داستان بعدی لیمان را شما بسازید!

و من قول می‌دهم...

باز هم بنویسم.

حتی اگر این دستیار لعنتی دوباره بخواهد مرا اذیت کند! 😂❤️

✍️: محمدعلی مقیسه(لیمان) ❤️

هوش مصنوعیابزارهای دیجیتالتجربیاتخاطره
۰
۰
محمد علی(لیمان)
محمد علی(لیمان)
گاهی میان چند واژه، قصه‌ای پنهان است که فقط دل‌ها آن را می‌شنوند. اینجا ردّ پای قلمی‌ست که از عشق، زندگی و سکوت‌های ناگفته می‌نویسد؛ شاید در یکی از این نوشته‌ها، راز کوچکی از دل خودتان پیدا کنید.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید