ویرگول
ورودثبت نام
لیلا طیبی
لیلا طیبی
لیلا طیبی
لیلا طیبی
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

امیرهوشنگ گراوند شاعر لرستانی

استاد "امیر هوشنگ گراوند"، شاعر، نویسنده و  منتقد ادبی لرستانی، زاده‌ی ۲۹ مرداد ماه سال ۱۳۴۶ خورشیدی، در دهستان "اشتره گل گل" کوهدشت و هم‌اکنون ساکن آنجاست.

پدر و مادرش کشاورز است و تنها تا پایه‌ی دوم راهنمایی فرصت و امکان تحصیل داشت. گراوند علت ترک تحصیل‌اش را چنین بیان می‌کند: در سال ۱۳۵۹ از بد یک حادثه و آسیب دیدگی و ضایعه‌ی نخاعی و پیامد آن هفتاد درصد بدنم دچار معلولیت جسمی / حرکتی شد و سی درصد بقیه‌ام دچار تخیل.

ایشان از جمله راه يافته‌گان يه دومين جايزه شعر ادبيات پيشرو ايران آوانگارد و تجليل شده به عنوان شاعر و منتقد در ششمين دوره جايزه ادبيات مستقل فارسى (ليراو) هستند.

کتاب طرح مجموعه اشعار ایشان است که در سال ۱۳۸۴ توسط انتشارات افلاک چاپ و منتشر شد.

مجموعه شعر دیگر ایشان با عنوان "كسى روى صورت امير دال‌ها خط مى‌اندازد" برگزيده كتاب نخستين جشن شعر هرمز است.


▪نمونه‌ی شعر:

(۱)

همانطور که از زمان و از مکان

از کوره در می‌رود و

گیس لیلی‌اش را می‌بُرّد امّا

گیس لیل به دورش، پیچان

نهارش را نچشیده

میم خود را می‌خورد و

جنون‌اش، ته مانده‌ی سفره‌ی دل،

مانده‌ای از عهد آدم

که زد و شکست عهدنامه را

ـ دل خدایش را

آن که حوایش داشت

نامه‌اش طولانی‌ست

طول‌اش که به عرض این و آن

               می‌رسد:

واه           این که خود دیوانه‌اش است که!

از هفت دولت…

طاغی می‌شود

می‌زند به کوه            به کوه نمی‌رسد

گل می‌کند سر کوه

و دسته گل است که به دیدارش می‌رود

آن سوی دیوانگی

سوی شکستن تیک تیک دیواری که

رشته‌ی افکار را تیک می‌زند

ـ شکستن پایه‌ی ساعت

ـ شکستن خط سیر خود

تا فرارَوی از مرز

و سردرآوردن از خارج:

واه                این همان کله سیاه‌ست!

بالاتر از سیاهی            پرچم‌اش

بر بام باد

و در بازی کلاغ پَر

برق از کله‌اش می‌پرّد و

همه جا تاریک!

درک تاریکی           روشنائی وآزادی‌ست:

مجالی برای بالا رفتن از دیوارِ «حیات» همسایه!…



(۲)

دار

بر دار

یکی قالی می‌بافد

یکی، حلقه و طناب

یکی… چو من

بی‌دار و قالی و حلقه

تار و پود گسسته‌ام را

بر بالای بلندت به دار کشیده‌ام

چنگ می‌زنم

شانه می‌کشم

نقش می‌ریزم

گره می‌زنم

می‌بافم:

مویت را

که وجودم همه

به تارئی از آن

بند است!.



(۳)

نمی‌بينم

احساس می‌كنم: ماشينی از پيش

آذين بسته، خنده

ماشينی از پس

آذين بسته، گريه

و مسافر

زير بار آمد – رفتی

چنين سنگين

چنان در هم

تلخ خند بر لب

مانده است

بر گذرگاه تاريك

سرگردان.



(۴)

با نیمه‌ای از حس

با نیمه‌ای از لمس

تجربه می‌کنم

تمام قد

مرگ و زندگی را…



(۵)

با جوهری از اشک

و کلکی از ترکه

ورق می‌خورد مشق امشب.



(۶)

لب‌های پرتگاه لبخند می‌زند

لب‌های تو زهرخند

می‌روم تا بر لب پرتگاه

بوسه‌ای نشانم.



(۷)

نمی‌خورم هیچ

و سرشارم از اشیاع؛

عشقه یک عشق

بر دل و رودم

چنگ انداخته.



(۸)

قامت استقامت کوه

فراز که رفت سوی اوج

فرود فرود چتربازان برف را به خود می‌خواند.




گردآوری و نگارش:

#لیلا_طیبی (رها)




منابع

- هفته‌نامه سیمره.

www.amirhooshanggaravand.blogfa.com

www.dargahmagazine.blogfa.com

www.avangardha.com

www.seymare.com

www.homian.ir



۳
۰
لیلا طیبی
لیلا طیبی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید