داشتم تو پارک پیاده روی می کردم.
یهو دیدم حدود ۳۰ نفر خانم مسن که به نظر میومد همکارهای بازنشسته باشن ، یه گوشه دارن بازیهای کودکی مون رو انجام می دن. عمو زنجیر باف، زوزو ،گرگم به هوا... به سختی دنبال هم می دویدن. اما صدای خنده و قهقه شون کل پارک رو برداشته بود.
خیلی از عابرها هم به هوای خنده اونا اونجا وایستاده بودن و می خندیدن .
خیلی حس خوبی گرفتم .
چقدر خوبه کودک درون آدم همیشه زنده باشه
و کی گفته که آدم حتما باید بچه باشه تا بازی کنه.
📌آخرین باری که از ته دل خندیدی کی بود؟ برام بنویس