حتماً 🌧️ این هم یک داستان عاشقانهی کوتاه و احساسی که با یک تصادف در ترافیک آغاز میشود:
صبحی خاکستری و شلوغ بود. خیابان ولیعصر زیر بارانِ ریزِ پاییزی نفس میکشید. بوق ماشینها، بخار نفسها پشت شیشهها و قطرههایی که بیوقفه روی کاپوتها میلغزیدند، شهر را به صحنهای از یک فیلم قدیمی بدل کرده بود.
«نیلوفر» با عجله از خانه بیرون زد؛ دیرش شده بود. کار مهمی در شرکت داشت، و ذهنش آشفتهتر از هوای بارانی بود. چراغ زرد را دید، ولی تصمیم گرفت عبور کند. همان لحظه از خیابان فرعی، «آرمان» با خودروی نقرهایاش پیچید بیرون.
صدای ترمز...
صدای ضربهی ملایم...
و بعد سکوت.
هر دو از ماشین پیاده شدند. آرمان، مردی حدوداً سیساله، با کت مشکی و موهایی خیس از باران، جلو آمد و گفت:
– خانم! خوبید؟ تقصیر من نبود، شما تند رفتید!
نیلوفر لبش را گاز گرفت، کمی عصبانی، کمی خجالتزده.
– بله، میدونم... حق با شماست. فقط... خدا رو شکر چیزیتون نشده.
چشمهایشان برای چند لحظه در هم گره خورد؛ از آن نگاههایی که هیچ کدام انتظارش را ندارند، اما وقتی اتفاق میافتد، زمان مکث میکند. باران تندتر شد.
آرمان لبخند زد:
– بهتره بریم کنار، اینجا ترافیک درست کردیم.
رفتند زیر سایهی درخت کنار خیابان. نیلوفر داشت با بیمه تماس میگرفت که موبایلش خاموش شد.
آرمان گفت:
– باتری تموم شد؟ اگه خواستید از گوشی من استفاده کنید.
دستش را جلو آورد، بیآنکه تماس بگیرد، دلش لرزید. نمیدانست چرا، ولی چیزی در لبخند آن مرد حس اطمینانی داشت. انگار سالها بود او را میشناخت.
بیمه که آمد، کارها انجام شد. قرار شد عصر برای تحویل گزارشها و امضا دوباره همدیگر را ببینند.
نیلوفر گفت:
– فقط امیدوارم امروز دوباره تصادف نکنم.
آرمان با شیطنت گفت:
– اگه با من تصادف کنید، بد نیست... شاید باز بهانهای برای دیدار بشه.
نیلوفر خندید. برای اولین بار بعد از مدتها، از ته دل.
سه روز بعد، همان چهارراه، همان ساعت، آرمان منتظر بود.
نیلوفر آمد، این بار با دو فنجان قهوه در دست.
– گفتم شاید باز زیر بارون بمونیم.
آرمان فنجان را گرفت، لبخند زد و گفت:
– اینبار دیگه نمیخوام تصادف کنم، فقط میخوام بمونید.
از آن روز، هر بار که باران میبارید، در همان چهارراه همدیگر را میدیدند. تصادفِ کوچکشان، تبدیل به اتفاقی بزرگ در زندگیشان شد — اتفاقی که هیچکدام نمیخواستند هیچوقت تمام شود.
منبع: چت جی پی تی
آیا دوست داری همین داستان را به نسخهی بلندتر (مثلاً رمان کوتاه) با جزئیات و گفتوگوهای بیشتر بین نیلوفر و آرمان گسترش بدهم؟
میتوانم آن را به شکل سه فصل بنویسم تا به مرور از تصادف، به دلدادگی و سپس تصمیم برای ماندن برسند.