ویرگول
ورودثبت نام
Leyli Shahryari
Leyli Shahryari
Leyli Shahryari
Leyli Shahryari
خواندن ۲ دقیقه·۵ ماه پیش

کارگاه داستان‌نویسی/جلسه دوم

بسیاری از نویسندگان تازه‌کار تصور می‌کنند داستان با حوادث زنده می‌ماند؛ اما حقیقت این است که داستان‌ها با شخصیت‌هایشان در حافظه می‌مانند.

جلسه دوم: خلق شخصیت‌های فراموش‌نشدنی

بیشتر مردم جزئیات بسیاری از رمان‌ها را فراموش می‌کنند، اما شخصیت‌ها را به یاد می‌آورند.

ما هنوز هملت، دن کیشوت، ژان والژان و رستم را به خاطر داریم؛ زیرا شخصیت‌های زنده و چندبعدی هستند.


شخصیت زنده چیست؟

یک شخصیت زنده سه ویژگی دارد:

۱. خواسته

او چیزی می‌خواهد.

ممکن است:

  • عشق بخواهد

  • ثروت بخواهد

  • انتقام بخواهد

  • آزادی بخواهد

  • آرامش بخواهد

شخصیتی که چیزی نمی‌خواهد، داستانی هم تولید نمی‌کند.


۲. ترس

هر انسان ترسی دارد.

ترس‌ها شخصیت را انسانی می‌کنند.

مثلاً:

یک سرباز ممکن است از جنگ نترسد، اما از دست دادن فرزندش بترسد.

یک قاضی ممکن است از مجرمان نترسد، اما از رسوا شدن بترسد.


۳. نقص

هیچ انسانی کامل نیست.

اتفاقاً شخصیت کامل معمولاً خسته‌کننده است.

نقص‌ها شخصیت را واقعی می‌کنند.


مثال

فرض کنیم شخصیت ما:

«پزشکی مشهور»

است.

اگر فقط همین باشد، جذاب نیست.

اما اگر بگوییم:

«پزشکی مشهور که از خون می‌ترسد.»

شخصیت ناگهان جالب می‌شود.

یا:

«قاضی عادلی که پسر خودش متهم به قتل شده است.»

اینجا تعارض شکل می‌گیرد.


راز بزرگ شخصیت‌پردازی

بیشتر انسان‌ها با خودشان در جنگ هستند.

داستان خوب نیز همین را نشان می‌دهد.

دو نوع کشمکش وجود دارد:

کشمکش بیرونی

شخصیت با جهان می‌جنگد.

مثلاً:

  • با فقر

  • با دشمن

  • با بیماری


کشمکش درونی

شخصیت با خودش می‌جنگد.

مثلاً:

  • میان عشق و وظیفه

  • میان ترس و شجاعت

  • میان حقیقت و منفعت

کشمکش درونی تقریباً همیشه عمیق‌تر است.


فرمول ساخت شخصیت

برای هر شخصیت این جدول را پر کن:

ویژگی پاسخ نام ؟ سن ؟ بزرگ‌ترین آرزو ؟ بزرگ‌ترین ترس ؟ بزرگ‌ترین راز ؟ بزرگ‌ترین حسرت ؟ نقطه ضعف ؟ نقطه قوت ؟

اگر بتوانی به این سؤال‌ها جواب بدهی، شخصیتت جان می‌گیرد.


شخصیت‌ها نباید شبیه نویسنده باشند

اشتباه رایج:

همه شخصیت‌ها یک جور حرف می‌زنند.

چرا؟

چون همه در واقع خود نویسنده‌اند.


مثال:

پیرمرد ۸۰ ساله، دختر ۱۲ ساله، پلیس، راننده تاکسی،

همگی مثل هم صحبت می‌کنند.

این اشتباه است.

هر شخصیت باید:

  • واژگان خودش

  • نگاه خودش

  • ریتم خودش

را داشته باشد.


شخصیت از طریق عمل شناخته می‌شود

اشتباه:

«او مرد مهربانی بود.»

این فقط ادعاست.


بهتر:

«پیرمرد آخرین تکه نانش را نصف کرد و جلوی سگ گرسنه گذاشت.»

اکنون خواننده خودش نتیجه می‌گیرد که مهربان است.


قانون طلایی

نشان بده؛ توضیح نده.

به جای:

«او عصبی بود.»

بنویس:

«انگشتانش بی‌وقفه روی میز ضرب می‌گرفتند.»


شخصیت‌های خاکستری

در دنیای واقعی:

هیچ‌کس کاملاً خوب یا کاملاً بد نیست.

به همین دلیل شخصیت‌های خاکستری ماندگارترند.


مثال:

مردی که:

  • دزد است

  • اما خرج درمان مادرش را می‌دهد

یا

زنی که:

  • مهربان است

  • اما دروغ بزرگی را پنهان می‌کند

این افراد واقعی‌تر به نظر می‌رسند.


تمرین حرفه‌ای

این شخصیت را کامل کن:

نام: مریم

سن: ۴۸ سال

شغل: کتابدار

بزرگ‌ترین راز: ؟

بزرگ‌ترین ترس: ؟

بزرگ‌ترین آرزو: ؟

بزرگ‌ترین حسرت: ؟

نقطه ضعف: ؟

نقطه قوت: ؟


تمرین مشاهده

امروز در یک مکان عمومی بنشین.

یک نفر را انتخاب کن.

فقط به این سؤال‌ها جواب بده:

  • چگونه راه می‌رود؟

  • چگونه می‌نشیند؟

  • چگونه نگاه می‌کند؟

  • دست‌هایش چه می‌کنند؟

  • هنگام حرف زدن چه عادت‌هایی دارد؟

این تمرین یکی از مهم‌ترین تمرین‌های نویسندگی حرفه‌ای است.


تمرین داستانی

در ۳۰۰ کلمه شخصیتی خلق کن که:

  • چیزی را پنهان می‌کند.

  • از فاش شدن آن می‌ترسد.

  • وانمود می‌کند همه چیز عادی است.

اما هرچه داستان جلوتر می‌رود، ترک‌هایی در نقاب او ظاهر می‌شود.


منبع: چت جی پی تی

در جلسه سوم وارد یکی از مهم‌ترین بخش‌های داستان‌نویسی می‌شویم:

«زاویه دید»

یاد خواهیم گرفت که چرا یک داستان واحد، اگر از چشم یک کودک، یک قاتل یا یک پیرزن روایت شود، سه داستان کاملاً متفاوت خواهد بود. اینجا است که صدای واقعی نویسنده شکل می‌گیرد.

۶
۰
Leyli Shahryari
Leyli Shahryari
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید