فرهنگ مردم آمریکا بسیار متنوع است؛ چون آمریکا جامعهای مهاجرپذیر با مردمی از قومیتها، مذاهب و پیشینههای گوناگون است. بنابراین بهتر است بهجای تصور یک «فرهنگ آمریکایی واحد»، آن را مجموعهای از ارزشها و سبکهای زندگی متفاوت بدانیم.
یکی از مهمترین ویژگیهای فرهنگی آمریکا فردگرایی است. بسیاری از آمریکاییها از کودکی تشویق میشوند که:
روی پای خودشان بایستند.
برای انتخابهای شخصی خود تصمیم بگیرند.
شغل و مسیر زندگی مورد علاقهشان را دنبال کنند.
استقلال مالی و شخصی داشته باشند.
عقیده و سبک زندگی متفاوتی نسبت به خانواده یا جامعه انتخاب کنند.
به همین دلیل، جملههایی مانند «خودت باش» و «به رؤیاهایت برس» در فرهنگ عمومی آمریکا بسیار رایج است.
آمریکاییها معمولاً در برخوردهای روزمره خوشبرخورد، مؤدب و نسبتاً صمیمی هستند. لبخند زدن، سلام کردن و گفتوگوی کوتاه با افراد ناآشنا طبیعی است.
اما این صمیمیت لزوماً به معنای دوستی عمیق نیست. ممکن است فردی در آمریکا با شما بسیار گرم و دوستانه رفتار کند، ولی رابطهتان همچنان سطحی باقی بماند.
این موضوع گاهی برای مهاجران خاورمیانهای گیجکننده است؛ زیرا در فرهنگهایی مثل ایران، صمیمیت ظاهری ممکن است کمتر باشد اما پس از شکلگیری رابطه، ارتباط بسیار عمیقتر شود.
خانواده در آمریکا مهم است، اما ساختار خانواده با بسیاری از جوامع شرقی تفاوت دارد.
فرزندان معمولاً از سنین نوجوانی به سمت استقلال هدایت میشوند و پس از رسیدن به بزرگسالی انتظار میرود زندگی مستقل خودشان را بسازند.
زندگی چند نسل در یک خانه نسبت به کشورهای خاورمیانه کمتر رایج است.
همچنین ازدواج الزاماً تنها مسیر پذیرفتهشده برای تشکیل خانواده نیست و خانوادههای تکوالد، زوجهای بدون فرزند و زوجهایی که ازدواج نکردهاند نیز در جامعه حضور گستردهای دارند.
کار در فرهنگ آمریکایی جایگاه بسیار مهمی دارد.
موفقیت معمولاً با مفاهیمی مانند:
استقلال مالی + شغل خوب + پیشرفت شخصی + توانایی ساختن زندگی مستقل
ارتباط پیدا میکند.
به همین دلیل فرهنگ کارآفرینی و راهاندازی کسبوکار در آمریکا بسیار قوی است.
در عین حال، فرهنگ «سخت کار کردن» گاهی به کار زیاد، استرس شغلی و وابستگی هویت فرد به شغلش نیز منجر میشود.
زمان برای بسیاری از آمریکاییها ارزش اقتصادی و اجتماعی زیادی دارد.
قرار ملاقاتها معمولاً از نظر زمانی جدی گرفته میشوند. دیر رسیدن ممکن است بیاحترامی تلقی شود، بهخصوص در محیط کاری.
عبارت Time is money یا «زمان پول است» بهخوبی بخشی از این نگرش را نشان میدهد.
آمریکاییها معمولاً در مقایسه با بسیاری از فرهنگهای آسیایی و خاورمیانهای مستقیمتر صحبت میکنند.
مثلاً ممکن است بهجای اینکه غیرمستقیم مخالفت کنند، بگویند:
I disagree.
یا:
I don't like it.
این صراحت لزوماً به معنای بیادبی نیست؛ در بسیاری از موقعیتها نشانه شفافیت محسوب میشود.
حریم خصوصی در فرهنگ آمریکا اهمیت زیادی دارد.
پرسیدن سؤالهایی درباره:
درآمد
سن
وزن
زندگی خصوصی
روابط عاطفی
مسائل خانوادگی
از یک فرد ناآشنا میتواند نامناسب تلقی شود.
حتی دوستان نزدیک نیز ممکن است مرزهای مشخصی در مورد مسائل شخصی داشته باشند.
روابط عاشقانه در آمریکا معمولاً بر انتخاب فردی و علاقه عاطفی استوار است.
ازدواج اجباری یا ازدواج صرفاً به دلیل فشار خانواده از نظر فرهنگی پذیرفتهشده نیست.
طلاق نیز از نظر اجتماعی بسیار عادیتر از بسیاری از جوامع سنتی است.
در بسیاری از خانوادهها زن و مرد هر دو کار میکنند و تقسیم وظایف خانه بر اساس توافق زوجین انجام میشود.
کودکان آمریکایی معمولاً از سنین پایین به استقلال، اظهار نظر و انتخاب کردن تشویق میشوند.
مثلاً والدین ممکن است از کودک بپرسند:
«دوست داری این لباس را بپوشی یا آن یکی را؟»
بهجای اینکه همیشه تصمیم را بهجای او بگیرند.
همچنین مفهوم حریم شخصی کودک اهمیت زیادی دارد.
غذا در آمریکا ترکیبی از فرهنگهای مختلف جهان است.
همبرگر، هاتداگ، پیتزا، مرغ سوخاری، ساندویچ و غذاهای فستفودی بسیار محبوباند، اما فرهنگ غذایی آمریکا فقط فستفود نیست.
به دلیل مهاجرت گسترده، غذاهای:
🇮🇹 ایتالیایی
🇲🇽 مکزیکی
🇨🇳 چینی
🇯🇵 ژاپنی
🇮🇳 هندی
🇹🇭 تایلندی
🇰🇷 کرهای
🇱🇧 خاورمیانهای
نیز بخش مهمی از زندگی روزمره آمریکاییها هستند.
آمریکا از نظر مذهبی بسیار متنوع است. مسیحیت تاریخیترین دین غالب در کشور بوده، اما امروزه یهودیان، مسلمانان، هندوها، بوداییها، پیروان ادیان دیگر و افراد بیدین نیز بخش قابلتوجهی از جامعه را تشکیل میدهند.
میزان مذهبی بودن افراد نیز بسیار متفاوت است؛ از افراد بسیار مذهبی تا افرادی که هیچ اعتقاد مذهبی ندارند.
تحصیلات دانشگاهی در فرهنگ آمریکایی ارزش زیادی دارد، اما مسیرهای دیگری مانند آموزش فنی، کالجهای دو ساله و یادگیری حرفهای نیز اهمیت دارند.
دانشآموزان و دانشجویان معمولاً تشویق میشوند که نظر خودشان را بیان کنند و سؤال بپرسند.
در کلاس درس، سکوت مطلق و فقط گوش دادن به معلم، مانند بعضی نظامهای آموزشی سنتی، الزاماً ایدهآل محسوب نمیشود.
ورزش بخش بزرگی از فرهنگ عمومی آمریکاست.
مهمترین ورزشها عبارتاند از:
فوتبال آمریکایی 🏈
بسکتبال 🏀
بیسبال ⚾
هاکی روی یخ 🏒
فوتبال (Soccer)
ورزشهای دانشگاهی نیز در آمریکا اهمیت بسیار زیادی دارند.
آمریکا یکی از تأثیرگذارترین تولیدکنندگان فرهنگ عامه در جهان است:
هالیوود، موسیقی پاپ، راک، هیپهاپ، سریالهای تلویزیونی، نتفلیکس، بازیهای ویدئویی و شبکههای اجتماعی
همگی بخش مهمی از فرهنگ معاصر آمریکا هستند.
برخی از مهمترین مناسبتهای فرهنگی عبارتاند از:
Thanksgiving – روز شکرگزاری
Christmas – کریسمس
Halloween – هالووین
Independence Day – روز استقلال، ۴ ژوئیه
New Year's Day – سال نو
Memorial Day
Labor Day
هالووین و روز شکرگزاری بهخصوص ویژگیهای فرهنگی بسیار جالبی دارند.
این نکته بسیار مهم است: آمریکاییها فرهنگ واحدی ندارند.
برای مثال فرهنگ:
نیویورک با تگزاس،
کالیفرنیا با آلاباما،
فلوریدا با ماساچوست
میتواند تفاوتهای چشمگیری داشته باشد.
حتی داخل یک ایالت نیز تفاوت بین شهر بزرگ، حومه شهر و مناطق روستایی بسیار زیاد است.
آمریکا از مهاجرت شکل گرفته است. در یک شهر آمریکایی ممکن است همزمان با خانوادههایی با ریشههای مکزیکی، ایرلندی، ایتالیایی، چینی، هندی، ایرانی، عرب، آفریقایی، کرهای و دهها فرهنگ دیگر روبهرو شوید.
به همین دلیل مفهوم تنوع فرهنگی (Diversity) در آمریکا بسیار پررنگ است.
استقلال، فردگرایی، آزادی انتخاب، صراحت، رقابت، کارآفرینی، تنوع فرهنگی، حریم خصوصی، قانونمداری و اهمیت موفقیت شخصی.
البته اینها ویژگیهای کلی هستند و نباید آنها را درباره تکتک آمریکاییها صادق دانست. یک آمریکایی روستایی در مونتانا ممکن است از نظر سبک زندگی بسیار متفاوت از یک جوان نیویورکی یا یک خانواده ایرانیتبار در لسآنجلس باشد.
اگر بخواهی، میتوانم در ادامه «فرهنگ مردم آمریکا در برابر فرهنگ مردم ایران» را از نظر ازدواج، عشق، خانواده، تربیت فرزند، دوستی، مهمانی، پول، کار، حریم خصوصی و رفتار زن و مرد بهصورت خیلی دقیق و جالب مقایسه کنم.