امروز یه انرژی مضاعفی دارم. و این انرژی به نظرم بیشتر میشه وقتی میبینی طبق برنامه ریزیت پیش میری و به خواسته هات میرسی. چالش جدید من چالش یادگیری بود. البته ما ناخوداگاه در سیکل یادگیری هستیم. وقتی یه مبحث جدید رو میخونیم و با فکر کردن دربارش به دانش خودمون اضافش میکنیم. این فرایند یادگیری داره درون ما شکل میگیره و کامل میشه. من واس اینکه بتونم هر روز بنویسم نیاز دارم که از لحاظ ذهنی و اگاهی هر روز ذهنم تغذیه بشه.
اینستاگرام به نظرم داره این فرصت رو از ما میگیره. فرصت فکر کردن. ما یه مطلب رو میخونیم، بعد از خوندن اون مطلب قراره با فرایند فکر کردن اون دانسته تبدیل به دانش بشه، اما این فرصت به ذهن داده نمیشه. و فورا مطلب بعدی جلوی چشم ما قرار میگیره و این سیکل ادامه داره. اینستاگرام فقط توجه و وقت ما رو داره میگیره.

خود من شده بارها اگر مطلب مفیدی رو میخونم خودم رو مجبور کردم درباره اون موضوع سرچ کنم. خوب این مبحث رو برای من باز میکنه و من بیشتر میخونم، بیشتر دربارش فکر میکنم و اون موضوع در ذهن من تثبیت میشه. و تبدیل میشه به یه اگاهی
عصر جدید ما رو به یسری انسان های همه چی دان نا اگاه تبدیل کرده. دوستم داروخانه دارن، میگه همه میان و فقط دارو رو سفارش میدن، با تجویز خودشون، فلان پیج گفته یا فلان سایت خوندن. البته احتمال تو سایت خوندنشون خیلی کمه. همون پیج اینستاگرامی اطلاعات رو داده و این شخص میخره و مصرف میکنه.
این روال در مورد همه چیز داره تکرار میشه. ذهنمون رو اگر بیایم و طبقه بندیش رو نگاه کنیم یه عالمه قفسه داره، بدون ترتیب این اطلاعاتِ در حد میکرو داخلش جا داده شده. اطلاعاتی که الان به کارت میاد و شاید یک سال دیگه نه. چون تثبیت نشده تا در حافظه بلند مدت قرار بگیره.
تفاوت فایل صوتی و کتاب هم همینه. تو با کتاب صوتی میتونی دانشت رو بالا ببری اما نمیتونی درباره اون موضوع فکر کنی و اگاهی خودت را بالا ببری. اگاهی الان یعنی چی؟ یعنی تو این دانش جدید رو با دانش های قبلیت در هم ادغام کنی، به یه درک جدید نسبت به اون مسئله برسی. درکی که برای امروز و الان تو کاربردی خواهد بود.
البته این رو هم بدونین این پیوستگی و ارتباط جهانِ که میادو این مطالب رو جلوی چشم شما قرار میده، چون شما بهش نیاز دارین. و قدم های بعدی انتخاب خودتونه.
جهان در نقش راهنما برای شما قدم اول رو برمیداره. بقیه راه بستگی به شما داره که چه قدمی برای خودتون بردارید؟
میدونید دنیا یه مجموعه به هم پیوسته است. همه اشیا و عناصر در این جهان با هم در ارتباط هستند.
از گل توی باغچتون تا صندلی که روش میشینید. این نهایتشه. ارتباط انسان ها با هم که جز بدیهی این مساله هست.خوب این ارتباط چیه؟این ارتباط در روانشناسی تحت عنوان ناخوداگاه جمعی شناخته میشه.
ناخود آگاه جمعی (به انگلیسی: Collective unconscious) استعداد و ظرفیتهای مشترک انسانها در هر کجای جهان و در مقاطع تاریخی و فرهنگی مختلف ناشی از ماهیت وجودی و ادراک آنان در یک موضع مشترک است.
این ارتباطات یعنی تاثیر گذاری و تاثیر پذیری ما از یکدیگه. تاثیر پذیری و حس خوب تو از یک گل، تاثیرگذاری و تاثیر خشم تو بر دوستت. ناخوداگاه جمعی نظریه ای رو بیان میکنه که ما مجموعهای از دانش و تصاویری هستیم که با آن متولد میشویم و این دانش توسط تمام انسانها براساس تجربۀ اجدادیشان به اشتراک گذاشته میشود.
این نظریه در مقابل نظریه فروید قرار داره، فروید میگه هر انسانی مجموعه ای از تجربه های شخصیه ولی یونگ میگه نه این اگاهی ما از طریق ژن هامون به ارث میرسه.
نظریه دوم محتمل تره البته الان توی دنیا نظریه یونگ بیشتر مورد تایید، و این نظره تحت عنوان روانشناسی یونگ داره به شدت گسترش پیدا میکنه: مثلا اقای سهیل رضایی بر اساس نظریه یونگ کار میکنند. و جدیدا یه عالمه ادم دیگه که کپی برداری کار میکنند. و حرفای دیگران رو بازگو میکنند و به عنوان محصول جدید از خودشون عرضه میکنند.
ما ادم ها هر کدوم یه اثر خاص خودمون رو داریم.
هر کدوم میتونیم به یه نحوی در این دنیا اثر گذار باشیم. با کلاممون، با دستهامون، با افکارمون همه اینها در اثرهای هنری و نظریه ها و ... میتونن جلوه گر بشن. هر اثری روح صاحب اثر را با خودش به همراه داره. یکی با نقاشی هاش، یکی با متن و داستانهای گیراش، یکی با اهنگ های بی نظیرش، یکی با محصولی که ارایه میده، میتونه یک گلدان چوبی ، فلزی، سفالی و ... باشه. شما میتونین اثر گذار باشین
به نظر من به دردنخور ترین زندگی اینه که بیای و بری ولی دنیا هیچ اثر مثبتی از وجودت به خودش نبینه.
خیلیا هستند که اثر دارند اما اثر منفی. واس همین یکی از قوانین من در کل روز اینه حداقل به یه نفر در طول روز کمک کن. می بینی که همیشه ذهنت اینه ببینی چطور میتونی سطح و کیفیت زندگی دیگران رو ارتقا بدی. ما روی هم اثر گذاریم چرا از این اثر به نحو مثبت استفاده نکنیم.
چرا دنیا رو بهشت نکنیم؟