تاریخ توسط افرادی ساخته می شود که تاریخ را می نویسند.
این را وقتی فهمیدم که هر کسی برای مصدق صنعت نفتمان قصه ای گفت، یکی خائنش خواند و یکی نماینده مردم. هر کسی هر جور خواست او را تفسیر کرد. حتی پادشاهان هر کدام راوی داشتند و نویسندگانی درباری تا تاریخشان را بنویسند.
اگر تاریخ رو به صورت تایم لاین بیان و برامون بگن، کسی دنبالش نمی کنه و با یه نگاه سرسری ازش رد میشه. تاریخ جایی جالب میشه که با قصه گویی همراه میشه. قصه یعنی ادم ها رو دنبال یه سناریو جالب بکشونی که با احساسات ارتباط برقرار کنه. هر کدوم از ما توی بخش از قصه حس کنیم که « اااا این شخصیت اول قصه منم» و باهاش همدردی کنی.
امروز خیلی دوست داشتم پست بزارم
اما لپتاپم پیشم نبود و نمیتونستم با گوشی تایپ کنم
یجورایی مجبورم اینطوری پست بزارم
پس شما رو دعوت میکنم به دیدن ادامه