
این روزها کمتر دلتنگ تر می شوم و بیشتر قدر میدانم تک تک روزهایم را ، زیرا با آمدن مهمان ناخوانده و ناآشنا به اسم کرونا آمدن و رفت هایمان کمتر ولی افسوس در کنار همبودن بیشتر شده است.زیرا که قدر ندانستیم دوستی هایمان را ،محبت هایمان ، و حتی دشمنی هایمان ، ولی فاصله ها کمتر شده است .با دست گرفتن یک گوشی همراه با عزیزمان از آنسوی دنیا میخندیم ، بازی میکنم ،غذا میپزیم ، به خانه یگدیگر میرویم درست است. که رنگ خوشبختی هایمان سیاه شده است ولی از یک طرف قدرانی هایمان بیشتر شده است.به امیدمان بیشتر ?✌